A national survey of Turkish emergency residents’ perspectives regarding rotation effectiveness

Acil tıpta uzmanlık öğrenicilerinin, rotasyon etkinliği üzerine görüşleri: ulusal anket çalışması

Abstract

BackgroundClinical rotations are an important part of emergency medicine residency training. We aim to investigate the opinions of the emergency medicine residents about the rotations at their departments. MethodsA survey have been applied to all of the emergency medicine residents at university and training hospitals with emergency medicine training programs, between June 2011 to October 2011. ResultsTotal of 480 emergency residents, 218 (45.4%) from training hospitals and 262 (54.6%) from university hospitals have been surveyed. 331 (68.9%) of the participants were male and mean age was 31.23±4.39. Rotations` contribution levels to the resident’s education have been calculated 4.51±2.42 using visual analog scale. Residents most effective rotations were; cardiology (25.8%) and anesthesia (25.2%) while least effective rotation was obstetrics and gynecology (1.2%). Emergency residents evaluated the question “Are duration of the rotations adequate?” 5.92±2.80 using visual analog scale. 206 (55.4%) of the residents pointed out their desire for additional rotations respectfully; international emergency medicine clinics (50.5%), national emergency medicine clinics (17.2%) and thoracic surgery (13.2%). 50.9% of the participants have pointed out that clinical rotations should be controlled better. ConclusionContribution level of the rotations to the residents education have been found low, and cardiology and anesthesia aside rotations have no significant effect to the residents education. Comparing the opinions of emergency medicine residents from university and training hospitals some differences have been found but generally they have similar opinions about the effectiveness of the rotations to their education.

Özet

Giriş ve AmaçRotasyonlar, acil tıpta uzmanlık eğitiminin önemli bir parçasıdır. 48 aylık acil tıpta uzmanlık eğitimim, ¼’ünden fazlası rotasyonlarda yapılmakta iken, ülkemizde acil tıp uzmanlık eğitiminde rotasyonların etkinliğini konu alan herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmamızda amacımız, ülkemizdeki acil tıp kliniklerinde uygulanan rotasyon programları hakkında, acil tıpta uzmanlık öğrencilerinin görüşlerini araştırmaktır.Gereç ve yöntemHaziran 2011 ve Ekim 2011 tarihleri arasında acil tıp uzmanlık eğitimi verilen tıp fakülteleri ve eğitim araştırma hastanelerinde çalışan tüm acil tıpta uzmanlık öğrencilerine yönelik anket uygulanması planlandı. Rotasyonların eğitime katkı düzeylerinin tespiti için görsel analog skala, rotasyonlarda yapılan girişimlerin sayılarının tespiti için kapalı uçlu sorular, rotasyon yetersizliklerinin belirlenmesinde ise açık uçlu sorular kullanıldı.BulgularÇalışmamıza eğitim ve araştırma hastanelerinden 218 (%45.4), tıp fakültelerinden 262 (%54.6) olmak üzere toplam 480 acil tıpta uzmanlık öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların 331’inin (%68.9) erkek, yaş ortalamalarının ise 31.2±4.4 olduğu bulundu. Acil tıpta uzmanlık öğrencileri “rotasyonlarının eğitime katkı düzeylerini” görsel analog skalada 4.51±2.42, “rotasyon süreleri yeterliliğini” ise 5.92±2.80 olarak belirttiler. Acil tıpta uzmanlık öğrencilerinin eğitimlerine katkı düzeyi en yüksek rotasyonların sırasıyla; göğüs hastalıkları (5.39±2.82), kardiyoloji (5.18±2.95), nöroloji (4.75±2.78) rotasyonlarının olduğu tespit edildi. Acil tıpta uzmanlık öğrencilerinin ek rotasyon istekleri sırasıyla; yurt dışı acil klinikleri (%50.5), yurt içi diğer acil klinikleri (%17.2), göğüs cerrahisi (%13.2), 112 Acil Hizmetleri (%9.3) ve kulak burun boğaz rotasyonu (%6.3) olarak belirtilmiştir. Katılımcıların %50.9’u rotasyonların etkinliğinin daha iyi denetlenmesi gerektiğini düşünmekteydi.SonuçAcil tıpta uzmanlık öğrencileri “rotasyonların eğitime katkı düzeylerinin düşük olduğu” ve “rotasyonların yeterince denetlenmediğini” düşünmektedirler.