The Importance of Cystatin C in the Early Diagnosis of Renal Dysfunction in Renal Function Disorders

Böbrek Fonksiyon Bozukluğunun Erken Dönemde Belirlenmesinde Sistatin C'nin Önemi

Abstract

Background: The purpose of this study was to investigate the superiority of serum cystatin C levels over serum urea and creatinine in evaluating kidney functions in intensive care unit patients. Material and Methods: 65 patients in intensive care unit of Vakif Gureba Hospital and 35 healthy subjects were included in this study. Renal function was evaluated by the RIFLE criteria. Pateints with serum creatinine indicating a renal failure according to the RIFLE criteria were accepted as Group I, if the creatinine levels were within reference range they were named as Group II and healthy individuals were named as Group II. Serum levels of urea, creatinine and cystatin C were measured in all objects. Results: Mean cystatin C level was 2.44 ± 0.99 mg/L in Group I, 0.81 ± 0.25 mg/L in Group II and 0.77 ± 0.1 mg/L Group III. Initial serum creatinine levels were within the reference range in all the three groups. In Group I, initial cystatin C level mean was 2.44 mg/L; serum creatinine mean was 1.01mg/dL. These values were 0.50 mg/L and 0.86 mg/dL in Group II, respectively. During the follow-up in intensive care unit, mortality in Group I patients, with risk of developing kidney failure according to RIFLE criteria, was 67.5%. This rate was significantly different (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yoğun bakım hastalarında böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde serum sistatin C düzeyinin, serum üre ve kreatinin düzeylerine göre üstünlüğünün araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Vakıf Gureba Hastanesi Yoğun Bakım Servisinde takip edilen 65 hasta ve 35 sağlıklı birey dahil edilmiştir. Böbrek fonksiyonlarını değerlendirmek için RIFLE kriterleri esas alınmıştır. Takip eden günlerde serum kreatinin düzeyi RIFLE kriterlerine göre böbrek yetmezliğini gösterenler Grup I, normal sınırlarda olanlar Grup II'ye dahil edilmiş ve sağlıklı bireyler ise grup III'ü (kontrol) oluşturmuştur. Tüm olgularda serum üre, kreatinin ve sistatin C düzeyleri ölçülmiştür. Bulgular: Serum sistatin C ortalamaları Grup I'de 2.44± 0.99 mg/L, Grup II'de 0.81±0.25 mg/L ve Grup III'te 0.77±0.1 mg/L'dir. Serum kreatinin başlangıç ortalamaları ise her üç grupta da referans aralık içerisindedir. Grup I hastalarının başlangıçta sistatin C ortalaması 2.44 mg/L; Serum kreatinin ortalaması ise 1.01mg/dl'dir. Grup II'de ise bu değerler sırasıyla 0.81 mg/L ve 0.86 mg/dl'dir. Yoğun bakım takipleri sırasında RIFLE kriterlerine göre böbrek yetmezliği riski gelişen Grup I hastalarında ölüm oranı %67.5 bulunmuştur. Bu oran, Grup II hastalarındaki ölüm oranından (% 28) anlamlı olarak farklıdır (p< 0.05). Grup I ve II'deki toplam 65 hasta prognozları ölümle sonuçlananlar ve taburcu edilenler şeklinde iki gruba ayrıldığında da ex olan hastalarda ortalama başlangıç sistatin C düzeyinin diğer gruba göre anlamlı olarak yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Yoğun bakım hastalarında serum sistatin C ölçümü böbrek fonksiyon bozukluklarını erken dönemde belirlemede serum kreatinine göre daha değerlidir. Ayrıca serum sistatin C yüksekliği mortaliteyi öngören bir faktör olabilir