The Approach of the Founder Leaders of the Turkish Independence War to the Implementations Regarding to the National Sovereignty and the Caliphate

HÂKİMİYET-İ MİLLİYE VE HİLAFETE DAİR UYGULAMALARDA MİLLİ MÜCADELENİN ÖNDE GELEN KADROSUNUN TUTUMLARI

Abstract

Upon the invasions which began after the Ottoman Empire was defeated in the First World War, Turkish Independence Movement came out. On one side local preparations for liberation against the invasions were made in the Anatolia, on the other side a part of the military command echelon began to look for the ways of military liberation. Mustafa Kemal Pasha, who wanted initially to put the diplomacy into effect, became the natural leader of the ones who sided with the independence movement in a short time, and the commanders Mr. Rauf (Orbay), Gn. Kâzım Karabekir, Gn. Ali Fuat (Cebesoy) and Gn. Refet (Bele) adopted his leadership. However, different points of view started to arise in the process of the political structuring which began with the Lausanne Peace Conference after the military phase of the independence war succeeded. It is seen that the leaders of the independence war approached with different points of view to the political reforms like the declaration of Ankara as the capital city, the abolishment of the sultanate, the proclamation of the Turkish Republic, the abolition of the Caliphate. The important part of the differences was related to the course pursued rather than the principle of the implementations. While Mustafa Kemal Pasha was seemed to be rather hasty because of his concerns about the structural reforms, the other members of the founder leaders treated sensitively in the application of the democratic methods

Özet

Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'ndan yenik çıkmasının ardından başlayan işgallerle birlikte Milli Mücadele hareketi ortaya çıkmıştır. Bir taraftan Anadolu'da işgallere karşı yerel kurtuluş hazırlıkları yapılırken diğer taraftan askeri komuta kademesinin bir kısmı askeri kurtuluş çareleri aramaya başlamışlardır. Başlangıçta diplomasiyi devreye sokmayı düşünen Mustafa Kemal Paşa kısa süre içinde mücadele yanlısı olanların doğal lideri haline gelmiş, Rauf (Orbay) Bey, Kâzım Karabekir Paşa, Ali Fuat (Cebesoy) Paşa ve Refet (Bele) Paşa tarafından onun liderliği benimsenmiştir. Fakat mücadelenin askeri safhası başarıya ulaştıktan sonra Lozan konferansı ile başlayan siyasi yapılanma sürecinde farklı bakış açıları ortaya çıkmaya başlamıştır. Ankara'nın başkent ilan edilmesi, Saltanatın kaldırılması, Cumhuriyetin ilanı, Hilafetin kaldırılması gibi siyasi reformlara Milli Mücadele kadrosunun farklı bakış açılarıyla yaklaştıkları görülür. Farklılıkların önemli bir kısmı öze dair olmaktan ziyade izlenen yol ile ilgilidir. Mustafa Kemal Paşa yapısal reformlar konusunda taşıdığı çekincelerden dolayı daha aceleci görünürken kurucu kadronun diğer üyeleri davranmışlardır. demokratik yöntemlerin uygulanması noktasında hassas davranmışlardır.