Journals / Türk Girişimsel Kardiyoloji Derg. / 2009 / Cilt: 13 - Sayı: 3
Long term outcomes of intracoronary brachytherapy treatment in coronary artery disease: 7 Years follow-up period
- Pages
- 85–91
- DOI
- —
Abstract
Because in-stent restenosis due to excessive neointimal proliferation within stent, local radiation therapy could retard proliferation response and reduce the chance of recurrence and the need of revascularization. In this study, we aimed to estimate long term results of intracoronary brachytherapy treatment.The study population included 30 patients with in-stent restenosis and denova lesions that are performed intracoronary brachytherapy between January 2000 and August 2001. There were 16 patients (53%) in de novo group and mean age was: 61.3±8.6, 14 patients (47%) in in-stent restenosis group and mean age was 58.0±10.5. We investiga-ted clinical outcomes for in-patient period and out-patient long term period.Study population consisted of 21 male and mean age was 60.2±9.4 years. Revascularization therapies (percutaneous coronary intervention for 9 patients, coronary artery by-pass grafting for 3 patients) were required in 12 patients (40%) during median 7 years follow-up period. Seven patients were hospitalized with diagnose of acute coronary syndrome and 5 patients with diagnose of acute myocardial infarction. During the follow-up period, there were 6 deaths (20%) that were because of cardiovascular reasons in 3 patients (10%) and because of cerebrovascular event, pulmonary cancer, and chronic kidney disease in remaining 3 patients.Intracoronary brachytherapy procedure didn't reach to the expected benefits in preventing in-stent restenosis and treating denova lesions. Our findings supported this knowledge with the evidence of high revascularization requirement and high mortality rate in this long term clinical study.,
Özet
Stent kullanımı sonrası meydana gelen yoğun eointimal proliferasyon sebebiyle stent içi stenoz görülmektedir. İntrakoroner lokal dyasyon tedavisi proliferasyon cevabını vaşlatmakta, böylece restenozların rekürrensini e revaskülarizasyon ihtiyacını azaltmaktadır. alışmamızın amacı; intrakoroner brakiterapi ygulanan hastalarda uzun dönem klinik sonuçları aştırmaktır. Ocak 2000- Ağustos 2001 tarihleri arasında kliğimizde stent içi restenozu ve de novo lezyonları an ve intrakoroner brakiterapi uygulanan 30 asta çalışmaya alındı. De novo grubunda 16 hasta %53) ve yaş ortalaması: 61.3±8.6, stent içi stenozu olan grupta ise 14 hasta (%47) ve yaş talaması: 58.0±10.5 idi. Hastaların hastane içi ve un dönem takipte klinik sonuçları incelendi. Hastaların 21'i erkek ve yaş ortalaması 60.2±9.4(sınırlar, 42-78) idi. Ortalama 7 yıllık takip döneinde 12 hastaya (%40) yeniden revaskülarizason (9 hastaya perkütan translüminal koroner njioplasti (PTKA) ve 3 hastaya koroner arterbypas greftleme (KABG) işlemi yapıldı. 12 hasta akut koroner sendrom (5 hasta akut miyokard infarktüsü ve 7 hasta ST yükselmesiz miyokard infarktüsü ve kararsız anjina pektoris) nedeniyle hastaneye yatırıldı. Uzun dönem takipte 6 hastada (%20) mortalite izlendi. Kardiyovasküler nedenlere bağlı mortalite ise 3 hastada (%10) izlendi. Geri kalan 3 hasta ise serebrovasküler olay, akciğer kanseri ve kronik böbrek yetmezliği nedeni ile kaybedildi.Stent içi restenozları önlemede ve denovo lezyonların tedavisinde büyük beklentiler olan intrakoroner brakiterapi işlemi beklenilen başarıyı yakalayamamıştır. Uzun dönem takipli klinik çalışmamız da gösterdiğimiz yüksek revaskülarizasyon ihtiyacı ve mortalite bu bilgiyi desteklemektedir.