Journals / Türk Girişimsel Kardiyoloji Derg. / 2009 / Cilt: 13 - Sayı: 3

The relationship between left ventricular diastolic dysfunction and QT dispersion in patient with untreated essential hypertension

Tedavi almamış esansiyel hipertansiyonlu hastalarda sol ventrikül diyastolik disfonksiyonu ile GT dispersiyonu arasındaki ilişki

Pages
97–101
DOI
—

Abstract

It has been known that frequency dangerous ventricular arrhythmia is increased in left ventricular hypertrophy (LVH) due to hypertension. Many study showed that close relationship LVH and Qt dispersion which a non invasive predictor of arrhythmia. Relationship Qt dispersion and left ventricular diastolic dysfunction (LVDD) which developing secondary to hypertension isn't known. In this study, we have received new diagnoses patients with essential hypertension, non-LVH with LVDD whether the relationship between Qt dispersion was investigated. A total of 50 newly diagnosed hypertensive patients were enrolled in this study whose came to our hospital cardiology clinic with varied complain. Twelve-lead electrocardiographs were obtained and Qtc maximum, Qtc minimum and Qtc dispersion calculated. Transthorasic echocardiographic examination was performed at rest, conventional diastolic dysfunction parameters (E and A wave, E / A ratio, Dt, IVRT) were obtained. Patients wad divi-ded into two group with (average 54.26±11.24 ages, 9 females, 13 males) and without diastolic dysfunction (average 47.59±9.85 ages, 18 women, 10 men) In diastolic dysfunction group E velocity (0.59±0.09 m/sec against 0.80±0.15 m/sec p 0.05) Qtc min (377.27±31.65 msec against 383.63±18.90 msec, p> 0.05) and Qtc dispersion (58.18±15.79 msec against 58.18±15.92 msec, p> 0.05) were not found statistical difference with and without diastolic dysfunction respectively. There were not significant differences Qtc maximum, Qtc minimum and Qtc dispersion with or without LVDD, there were significant differences at diastolic dysfunction parameters in two groups.

Özet

Hipertansiyona bağlı sol ventrikül ipertrofisinde (SVH) tehlikeli ventriküler aritmi ıklığının arttığı bilinmektedir. SVH ile noninvaziv ritmi göstergelerinden biri olan Qt dispersiyonu QtD) arasında yakın ilişki olduğu birçok çalışmaa gösterilmiştir. Hipertansiyona sekonder gelişen ol ventrikül diyastolik disfonksiyonu (SVDD) ile tD arasındaki ilişki tam olarak bilinmemektedir. u çalışmada, yeni tanı almış SVH olmayan esaniyel hipertansiyonlu hastalarda SVDD ile QtD rasında ilişki olup olmadığı araştırıldı.Çalışmaya hastanemiz kardiyoloji polikliniğine eşitli yakınmalarla başvuran ve yeni esansiyel ipertansiyon tanısı konulan, daha önce tedavi lmamış 50 hipertansiyon hastası alındı. Hastaarın tümüne istirahatta 12 derivasyonlu yüzeyel lektrokardiyografileri çekilerek QTc maximum, tc minimum ve Qtc disperiyonu değerleri hesapandı. Hastalara transtorasik ekokardiyografi apılarak konvansiyonel diastolik disfonksiyonu arametreleri (E ve A dalgası, E/A oranı, Dt, IVRT) lçüldü. Hastalar SVDD olan 22 hasta (yaş ortalaması 54.26±11.24 yıl, 9 kadın, 13 erkek) ve olmayan 8 (yaş ortalaması 47.59±9.85 yıl, 18 kadın, 10 rkek) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Diastolik disfonksiyon olan grupta olmayan gruba göre E dalgası (0.59±0.09 m/sn karşı 0.80±0.15 m/sn p 0.05) Qtc min (377.27±31.65 msn karşı 383.63±18.90 msn, p> 0.05) ve Qtc dispersiyonunda (58.18±15.79 msn karşı 58.18±15.92 msn, p> 0.05) her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı.Sol ventrikül diastolik disfonksiyonu olan ve olmayan hastalar arasında diyastolik fonksiyon parametreleri açısından anlamlı fark saptanırken, Qtc maximum, Qtc minimum ve Qtc dispersiyonu yönünden gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı tespit edildi.