PARKINSON’S DISEASE: IS IT ACTUALLY AN INFLAMMATORY DISORDER?

Nilüfer BÜYÜKKOYUNCU PEKEL, Aygül GÜNEŞ, Meral SEFEROĞLU, Demet YILDIZ, Ayşegül YABACI, Deniz SIĞIRLI

Abstract

Introduction: Parkinson’s disease is the second leading neurodegenerative diseaseworldwide; however, its pathogenesis remains unclear. Recently, the neuroinflammationtheory, one of the theories explaining the pathogenesis of Parkinson’s disease, has becomeprominent. We investigated the relationship between Parkinson’s disease and inflammatorymarkers including epicardial adipose tissue thickness, neutrophil-lymphocyte ratio, andthrombocyte-lymphocyte ratio.Materials and Method: Seventeen patients with Parkinson’s disease and 21 healthyindividuals (control group) were enrolled. All the patients were evaluated by a neurologistusing the Unified Parkinson’s Disease Rating Scale and Hoehn and Yahr staging scale. Acardiologist measured epicardial adipose tissue thickness using echocardiography. Afterroutine laboratory analyses, neutrophil-lymphocyte and thrombocyte-lymphocyte ratios werecalculated for each patient.Results: Both epicardial adipose tissue thickness and thrombocyte-lymphocyte ratio werehigher in the patient group than in the control group, but the difference was significant only forthe former. Epicardial adipose tissue thickness was significantly correlated with the scores of2nd and 3rd sections of the Unified Parkinson’s Disease Rating Scale, which evaluate activitiesof daily living and motor functions, respectively, and with the total Unified Parkinson’s DiseaseRating Scale score. Inflammatory marker evaluation according to the disease stage based onthe Hoehn and Yahr staging scale revealed a significant difference in epicardial adipose tissuethickness between stage 1 and stage 2 patients. Moreover, there was a significant correlationbetween disease duration and thrombocyte-lymphocyte ratio.Conclusion: Our results support the hypothesis that inflammation plays a role in thepathogenesis of Parkinson’s disease.

Özet

Giriş: Parkinson hastalığı, dünya üzerinde ikinci en sık görülen nörodejeneratif hastalıktır; buna rağmen patogenezi halen aydınlanmış değildir. Parkinson hastalığı patogenezini aydınlatan teorilerden biri olan nöroinflamasyon teorisi son yıllarda ön plana çıkmıştır. Bu çalışmada Parkinson hastalığı ile epikardiyal yağ dokusu kalınlığı, nötrofil lenfosit oranı ve trombosit lenfosit oranı gibi inflamatuar göstergeler arasındaki ilişki araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 17 parkinson hastası ve 21 sağlıklı birey (kontrol grubu) dahil edildi. Hastaların tümüne nöroloji uzmanı tarafından Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği ve Hoehn Yahr Evrelemesi yapıldı. Kardiyoloji uzmanı tarafından ekokardiyograji ile epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ölçümü yapıldı. Tüm hastalardan rutin laboratuvar tetkikleri yapıldıktan sonra nötrofil lenfosit oranı ve trombosit lenfosit oranı hesaplandı. Bulgular: Hem epikardiyal yağ dokusu kalınlığı hem de trombosit lenfosit oranı Parkinson grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti ancak aradaki fark sadece ilki için anlamlıydı. Epikardiyal yağ dokusu kalınlığının Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği’nin günlük yaşam aktivitelerini yansıtan ikinci parçası ve motor fonksiyonları yansıtan üçüncü parçası ile Hoehn Yahr Evrelemesi arasında anlamlı ilişki saptandı. Bu ilişki özellikle Hoehn Yahr Evrelemesi’ne göre Evre-1 ile Evre-2 arasında belirgindi. Ayrıca hastalık süresi ile trombosit lenfosit oranı arasında anlamlı ilişki vardı. Sonuç: Elde ettiğimiz sonuçlar Parkinson Hastalığı patogenezinde inflamasyonun rol aldığı hipotezini desteklemektedir.