Effectiveness of horizontal lid shortening in the treatment of involutional entropion

İnvolüsyonel entropion tedavisinde horizontal kapak kısaltmasının etkinliği

Abstract

Introduction: The long-term success and complications of horizontal eyelid shortening surgery in the treatment of involutional entropion was investigated. Materials and Method: Medical records of 54 patients with involutional lower eyelid entropion that underwent surgical repair between January 2001 and 2009 were retrospectively reviewed. Results: Patients were divided into three groups based on surgical procedures performed. Group 1 patients (n= 20) underwent the Wies procedure, Group 2 patients (n=23) underwent the Quickert procedure, and Group 3 patients (n=19) underwent a combined procedure of lateral tarsal strip (LTS), transvers blepharotomy and everting suture. The mean ages of groups were 77.35±5.98, 80.47±6.20, and 79.26±4.56 years, respectively. Recurrence rate of group 1 was 5% (n=1). No recurrence was seen in group 2 or 3. Ectropion was encountered in two patients in group 1. In group 2, one patient developed a granuloma and two patients had corneal epithelial erosions. No complication was detected in group 3. Conclusion: In the treatment of involutional entropion, horizontal eyelid shortening, especially surgical procedures combined with LTS, not only increase the success rate but also reduce the postoperative development of consecutive ectropion and other complications.

Özet

Giriş: İnvolüsyonel entropionun cerrahi tedavisinde horizontal kapak kısaltmasının uzun dönemde başarı ve komplikasyonları araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Ocak 2001-2009 arasında, alt kapak entropionu tanısı alarak cerrahi tedavi uygulanan 54 hastanın kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Uygulanan cerrahi işleme göre hastalar 3 gruba ayrıldı. Grup 1 (n=20) Wies prosedürü uygulanan, Grup 2 (n=23) Quickert prosedürü uygulanan, Grup 3 (n=19) lateral tarsal strip (LTS), transvers blefarotomi ve eversiyon sütürü uygulanan hastalardan oluşmakta idi. Grupların sırasıyla yaş ortalaması 77.35±5.98, 80.47±6.20 ve 79.26±4.56 yıl idi. Grup 1’de nüks oranı %5 (n=1) idi. Grup 2 ve 3’te nüks izlenmedi. Grup1’de 2 hastada ektropion gelişti. Grup 2 ‘de bir hastada granülom, iki hastada kornea epitel erozyonu gelişti. Grup 3’te komplikasyon izlenmedi. Sonuç: İnvolüsyonel entropion tedavisinde horizontal kapak kısaltması, özellikle LTS ile kombine edilmiş cerrahi prosedürler başarıyı arttırdığı gibi postoperatif dönemde konsekütif ektropion ve komplikasyon gelişimini azaltmaktadır.