PARKİNSON HASTALIĞINDA KISA DÖNEMLİ EGZERSİZ PROGRAMININ YARARLI ETKİLERİ

Abstract

Introduction: Parkinson's disease is one of the leading neurogenic causes of falls and gaitimpairments in the elderly. Maintaining daily living activities becomes harder as the disease progresses. Falls frequently occur because of physical and cognitive disabilities. In the current study,our aims were to assess the effects of exercise and the occurrence of falls in patients withParkinson's disease.Materials and Method: Thirty six volunteer patients with Parkinsonism syndrome were evaluated for eligibility for the current study and went through a 4-week rehabilitation program.Exclusion criteria were being at Hoehn-Yahr stages 4 or 5, having a diagnosis of major depression,a change in pharmacological treatment for Parkinsonism symptoms during the rehabilitation program, or having a diagnosis of secondary Parkinsonism syndrome. Eighteen patients were excluded in line with the above criteria. Two patients did not complete the program. Three patients werelost to follow-up 6 weeks after the end of the intervention. In the final evaluation there were13patients. The Unified Parkinson's Disease Rating Scale, Tinetti Scale, and Timed Up&Go Test wereused as assesment tools. Results: Analyzing the changes in Unified Parkinson's Disease Rating Scale scores, Tinettiscores, and the Timed Up&Go test revealed significant improvement in Unified Parkinson's DiseaseRating Scale Part 2 (activities of daily living part) after the exercise program. Furthermore, thisimprovement was maintained for 6 weeks in the follow up period. Conclusion: Even short-term exercises can provide improvement in the functional status ofParkinson patients

Özet

Giriş: Parkinson hastalığı yaşlılarda düşme ve yürüme bozukluklarının önde gelen nörojeniknedenlerinden biridir. Hastalık ilerledikçe günlük yaşam aktivitelerini sürdürmek giderek zorlaşır.Düşmeler, fiziksel ve bilişsel yetersizliklerden dolayı sıktır. Bu çalışmadaki amaçlarımız egzersizinParkinson hastalığı üzerindeki etkilerini değerlendirmek ve Parkinson hastalarında düşmeleri araştırmaktı.Gereç ve Yöntem: Parkinsonizm sendromu olan 36 hasta bu çalışmaya uygunlukları açısından değerlendirildi ve 4 haftalık rehabilitasyon programına alındı. Dışlama kriterleri; Hoehn-Yahrevre 4 veya 5 olmak, majör depresyon veya sekonder parkinsonizm sendromu tanısı almış olmak,rehabilitasyon programı sırasında parkinsonizm semptomlarının farmakolojik tedavisinde değişiklik yapılmış olmasıydı. Bu kriterler doğrultusunda 18 hasta çalışma dışı bırakıldı. İki hasta rehabilitasyon programını tamamlayamadı. Üç hasta programın tamamlanmasından 6 hafta sonraki kontrol değerlendirilmesine gelmedi. Son değerlendirmede 13 hasta bulunmaktaydı. Değerlendirmearaçları olarak Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği, Tinetti Skalası, Zamanlı kalkmayürüme testi kullanıldı.Bulgular: Egzersiz programı bitiminde Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği, Tinetti skalası, zamanlı kalkma-yürüme testindeki değişimler değerlendirildiğinde ikinci kısmında(Günlük Yaşam Aktiviteleri bölümü) anlamlı gelişme saptandı. Ayrıca program bitiminden 6 hafta sonra da bu durumun sürdüğü gözlendi.Sonuç: Egzersiz kısa süreli olduğunda dahi, Parkinson hastalarının işlevsel durumlarında yararlı değişiklikler sağlayabilir