YAŞLANMAYA VE GERİATRİK TIBBA YÖNELİK TUTUM

Abstract

The ageing of populations across the developed and developing world is a consequence of success (better nutrition and sanitation, improved medical care, greater choice about whetherand when to have children) but older people are not always viewed or portrayed in a positivelight, either in the hospital setting or in wider society. Similarly, geriatric medicine is a low prestige specialty, facing problems with recruitment. Even the British Geriatrics Society debateschanging its name since "geriatrics" has "acquired negative connotations".Here, we briefly review the attitudes to geriatric medicine among medical professionals,including physicians, medical students and nurses. Societal attitudes to ageing are explored fromdifferent eras and across cultural perspectives. We consider how older people's own attitudes totheir health may impact both their recovery from illness and life expectancy. We conclude that itis essential to consider the broader cultural milieu of medical schools, as this may have a greaterinfluence than the formal curriculum on physicians' personality and conduct. Positive forces suchas governmental edicts to abolish ageist practices may be undermined by what medical studentshear and see on the wards. With the ageing of the inpatient population, it is critical that all physicians and nursing staff respect the ageing process and provide dignified and appropriate care tovulnerable older people

Özet

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde nüfusların yaşlanması genel anlamda bir başarının sonucudur. Bu süreçte beslenme ve hijyen alanındaki gelişmeler, sağlık hizmetlerinin gelişmesi,çocuk sahibi olma konusunda ve zamanlamasında bireylerin seçim şansının artması gibi faktörlerrol oynamıştır. Ancak gerek hastane ortamında gerekse daha geniş anlamıyla toplumda ileri yaşgrubundaki kişiler her zaman pozitif bir şekilde algılanmamakta ve yansıtılmamaktadır. Benzerşekilde, geriatrik bilimler de istihdam sorunu yaşayan, bir anlamda itibarı düşük bir alan olarakalgılanmaktadır. British Geriatrics Society dahi "geriatri" sözcüğünün negatif anlamlarından ötürüisim değişikliğine gitmeyi tartışmaktadır. Bu metnin amacı hekimler, tıp öğrencileri ve hemşirelergibi sağlık çalışanlarının geriatrik bilimlere karşı sergilediği tutumu gözden geçirmektir. Farklıçağların ve kültürlerin perspektifinden yaşlanmaya toplumun bakış açısı incelenmektedir. İleriyaştaki kişilerin kendi sağlıklarıyla ilgili tutumlarının, iyileşme süreçlerini ve yaşam sürelerini nasıletkileyebileceği değerlendirilmektedir. Tıp okullarının geniş kültürel ortamının da bu anlamda gözönünde bulundurulması gerektiği sonucuna varılmıştır, zira bu ortamlar hekimlerin kişiliklerine vedavranışlarına resmi müfredattan daha etkili olabilir. Tıp öğrencilerinin farklı ortamlarda duydukları ve gördükleri olumsuz yargılara karşı, yaşa bağlı ayrımcılığı gidermeye yönelik yasal düzenlemeler pozitif yaptırımlar oluşturacaklardır. Hastanede yatan hastaların yaşlanmasıyla birlikte,tüm hekimlerin ve sağlık profesyonellerinin yaşlanma sürecine saygı duymaları ve korunmasızyaşlı hastalara gerekli bakımı onur kırıcı olmayan bir şekilde sunmaları çok önemlidir