YAŞLI DİYABET HASTALARININ GÜNLÜK YAŞAM AKTİVİTELERİNE UYUMU VE ÖZ BAKIM GÜCÜNÜN DE/ERLENDİRİLMESİ

ADAPTATION OF ELDERLY DIABETIC PATIENTS TO ACTIVITIES OF DAILY LIFE AND EVALUATION OF THEIR SELF-CARE ABILITIES

Abstract

Introduction: The aim of this study was to evaluate the adaptation of elderly diabeticpatients to activities of daily life and their self-care abilities. Materials and Method: This study was a descriptive survey conducted 1068 patients withType 2 diabetes who applied to the Internal Medicine Polyclinic of Kars State Hospital betweenMarch 2012 and December 2013. The sample group was composed of 1045 patients aged 60and older, who agreed to participate in the study, had been diagnosed with Type 2 Diabetes forat least 1 year, and were able to communicate. A Personal Information Form, Self-Care AbilityScale, and Instrumental Activity of Daily Living index were used as data collection tools.Results: We found that 27.3% of patients had a deficiency in seeing, 70.8% hearing, 56.9%moving, and 74.5% tasting; 63.4% used an instrument/prosthesis/device and 74.5% used a walking stick. Evaluating the distribution of patients' states of dependence according to their physicaldeficiency, it was determined that while patients who had problems with seeing, hearing, moving, and tasting were not able to fulfill their activities of daily life independently, those using auxiliary instruments had difficulty in fulfilling their activities of daily life independently.Conclusion: Patients experienced deficiencies in activities of daily life, tried to complementtheir physical deficiencies through the use of auxiliary instruments, and also had low mean scoresfor self-care ability.

Özet

Giriş: Bu araştırma yaşlı diyabet hastalarının günlük yaşam aktivitelerine uyumunu ve öz bakım gücünü değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırmanın evrenini Mart 2012- Aralık2013 tarihleri arasında Kars Devlet Hastanesi Dahiliye Polikliniklerine baş vuran 1068 Tip 2 Diyabet hastası, çalışma grubunu ise araştırmaya katılmayı kabul eden, iletişime açık, en az 1 yıldır Tip2 Diyabet tanısı alan, 60 yaş ve üstü 1045 hasta oluşturmuştur. Çalışma verilerinin toplanmasında hastaların tanıtıcı özelliklerini içeren Kişisel Bilgi Formu, Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği ve ÖzBakım Gücü Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Hastaların %27.3'ünün görme, %70.8'inin işitme, %56.9'unun hareket,%74.5'inin tat almada yetersizlik yaşadığı, %63.4'ünün Alet/Protez/cihaz kullandığı, %74.5'ininbaston kullandığı saptanmıştır. Hastaların fiziksel yetersizliğine göre bağımlılık durumlarının dağılımına bakıldığında; görme, işitme, hareket, tat alma sorunu yaşayanlarda bağımsız olarak günlük yaşam aktivitelerini yapmakta yetersiz oldukları, yardımcı araç-gereç kullananlarda ise günlükyaşam aktivitelerini yine bağımsız bir şekilde yerine getirmekte zorluk yaşadıkları saptanmıştır. Tip2 Diyabete özgü bağımlılık durumları incelendiğinde 11 yıldan fazla süredir diyabet hastası olanlar, kan glikoz seviyesini düzenli ölçmeyenler, diyabetten başka hastalığı olmayanlar, diyabete ilişkin komplikasyon yaşayan hastaların bağımsız olarak günlük yaşam aktivitelerini yapmakta yetersiz oldukları saptanmıştır.Sonuç: Hastaların günlük yaşam aktivitelerinde yetersizlik yaşadıkları, yardımcı alet kullanarak fiziksel yetersizliklerini tamamlamaya çalıştıkları ve Öz bakım gücü puan ortalamalarının düşük olduğu bulunmuştur.