TOPLUMDA YAŞAYAN YAŞLI BİREYLERDE POSTUROGRAFİK DÜŞME RİSKİ İLE KLİNİK DENGE TESTLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

THE RELATIONSHIP BETWEEN POSTUROGRAPHIC FALL RISK AND CLINICAL BALANCE TESTS AMONG COMMUNITY-DWELLING OLDER ADULTS

Oya TOPUZ, Özgür SEVİNÇ, Ayşe SARSAN, Nuray AKKAYA, Hakan ALKAN, Füsun ARDIÇ, Gülin FINDIKOLU, Necmettin YILDIZ

Abstract

Introduction: The aim of this study was to determine whether there is an associationbetween fall risk measured posturographically and clinical balance tests among people who areover 65 years of age, and to identify the discriminative ability of the posturographic fall risk index.Materials and Methods: Two hundred and twenty participants who were over 65 years ofage were included in the study. The balance and fall risk of participants were assessed with theBerg balance scale (BBS) and a posturography device; functional mobility with the Timed Up andGo (TUG) test; lower extremity neuromuscular function with the Chair Stand test (CST) and quality of life with the Short Form-36 (SF-36). Participants were grouped into two, as fallers and nonfallers, on the basis of the past year's fall history.Results: A total of 78 participant (35.5%) had a history of falling, while 142 (64.5%) of thesubjects did not. Age, TUG and posturographic fall risk index of fallers were significantly higherthan for nonfallers, whilst some subgroups of the SF-36, BBS and mean CST scores were lower(p

Özet

Giriş: Bu çalışmanın amacı, 65 yaş üstü bireylerde posturografik düşme riski ile klinik dengetestleri arasında ilişki olup olmadığını değerlendirmek ve posturografik düşme indeksinin ayırtedici kapasitesini belirlemekti. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, 65 yaş üstü 220 kişi alındı. Katılımcıların denge ve düşme riski;posturografik düşme riski ve Berg denge testi (BDT), fonksiyonel mobilitesi; Zamanlı Kalk-YürüTesti (ZKYT), alt ekstremite nöromuskuler fonksiyonu; sandalyeye otur kalk testi (SOKT) ve yaşamkalitesi; Kısa Form-36 (KF-36) kullanılarak değerlendirildi. Hastalar son bir yıl içindeki düşmeöyküsüne göre; düşenler ve düşmeyenler olmak üzere, iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan bireylerin 78'inde (%35,5) düşme öyküsü varken 142'inde(%64,5), düşme öyküsü yoktu. Düşme öyküsü olanların yaş, posturografik düşme riski, ve ZKYTskorları düşme öyküsü olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek iken, KF-36yaşam kalitesinin bazı alt grup skorları, BDT skoru ve SOKT ortalama sayısı ise düşüktü (p