POSTMENAPOZAL DÖNEMDEKİ KADINLARDA 2. DERECE VE ÜSTÜ PELVİK ORGAN PROLAPSUSU İLE KEMİK MİNERAL YOĞUNLUĞU ARASINDAKİ İLİfiKİ

ASSOCIATION BETWEEN STAGE 2 OR HIGHER PELVIC ORGAN PROLAPSE AND BONE MINERAL DENSITY IN POSTMENOPAUSAL WOMEN

Çağdaş ŞAHİN, İbrahim Egemen ERTAŞ, Emrah TÖZ, Mehmet Tunç CANDA, Sefa KURT

Abstract

Introduction: Because of the similarities in the pathophysiology of pelvic organ prolapse andosteopenia, we aimed to investigate the existence of a relationship between stage 2 or higherpelvic organ prolapse and bone mineral density.Materials and Method: The hospital database between July 2011 and July 2012 was searched for women who underwent surgery for stage 2 or higher pelvic organ prolapse (study group). An additional search was conducted for women who underwent surgery for other benigngynaecological indications with stage 0 or stage 1 pelvic organ prolapse (control group).In total,1652 women aged 40-68 years with adequate medical data were identified. Two hundred andsixteen patients with stage 0 or stage 1 pelvic organ prolapse and stage 2 or higher pelvic organprolapse were compared in terms of bone mineral density.Results: The difference between the two groups was not statistically significant for osteoporosis (p=0.347) but osteopenia was significantly more prevalent in the study group comparedwith the control group (p=0.012). In addition, women with stage 2 or higher pelvic organ prolapse had significantly lower femoral trochanteric and lumbar spine T and Z scores than thosewith absent prolapse.Conclusion: This study found that the prevalence of osteopenia was higher among womenwith stage 2 or higher pelvic organ prolapse compared with those with stage 0 or stage 1 pelvic organ prolapse. In particular, the presence of stage 2 or higher rectocele or cystorectocelewas associated with an increased risk of osteopenia

Özet

Giriş: Bu çalışmanın amacı pelvik organ prolapsusu ve osteopeni patofizyolojisindeki benzerlikler nedeniyle 2. derece ve üstü pelvik organ prolapsusu ile kemik mineral yoğunluğu arasındaki ilişkiyi araştırmaktır.Gereç ve Yöntem: İkinci derece ve üstü pelvik organ prolapsusu nedeniyle Temmuz 2011Temmuz 2012 tarihleri arasında opere olan hastaların kayıtları incelenmiştir (çalışma grubu). Sıfırve 1. derece pelvik organ prolapsusu olan ve diğer benign nedenlerle opere olan hastaların kayıtları da incelenmiştir (kontrol grubu). Düzenli kayıtları olan 40-68 yaş arasında 1652 hasta saptanmıştır. Sıfır ve 1. derece pelvik organ prolapsusu ve 2. derece ve üstü pelvik organ prolapsusuolan 216 hasta kemik mineral yoğunluğu açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Osteoporoz açısından iki grup arasında istatistiksel bir fark saptanmaz iken(p=0,347), osteopeni çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde fazla saptanmıştır (p=0,012). Ek olarak, 2. derece ve üstü pelvik organ prolapsusu olan hastalarda femur boynuve lomber vertebra T ve Z skoru kontrol grubuna göre daha düşük saptanmıştır.Sonuç: Bu çalışmada osteopeni prevelansı 2.derece ve üstü pelvik organ prolapsusu olangrupta kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur. İkinci derece ve üstü rektosel veya sistorektosel varlığı özellikle osteopeni riskinde artışla ilişkilidir