EFFECTIVENESS OF EXTRACORPOREAL SHOCK WAVE THERAPY TO TREAT PRIMARY MEDIAL KNEE OSTEOARTHRITIS WITH AND WITHOUT BONE MARROW EDEMA IN ELDERLY PATIENTS

YAŞLI HASTALARDA KEMİK İLİĞİ ÖDEMLİ VE ÖDEMSİZ MEDİAL DİZ OSTEOARTRİTİNİN TEDAVİSİNDE EKSTRAKORPOREAL ŞOK DALGA TEDAVİSİNİN ETKİNLİĞİ

Abstract

Introduction: This study aimed to evaluate the clinical and radiographic effectivenessof extracorporeal shock wave therapy to treat primary medial knee osteoarthritis with andwithout bone marrow edema in elderly patients.Materials and Method: Elderly patients with right knee osteoarthritis and bone marrowedema confirmed by magnetic resonance imaging were allocated to the first group (n=40),whereas patients without bone marrow edema were randomly allocated to either the second(n=40) or third (n=40) groups. The patients were treated twice weekly with a total of 10sessions of extracorporeal shock wave therapy (Groups 1 and 2) or were left untreated withsham extracorporeal shock wave (Group 3).Results: The comparison of the patients’ Visual Analogue Scale, Western Ontario andMcMaster Universities Osteoarthritis Index and Lequesne scores before treatment and at 6months and 1 year after treatment revealed significant score reductions in the first and secondgroups (p

Özet

Giriş: Bu çalışmada, yaşlı hastalarda, kemik iliği ödemi olan ve olmayan primer medial diz osteoartritini tedavi etmede ekstrakorporeal şok dalga tedavisinin klinik ve radyografik etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Sağ diz osteartriti olan ve magnetik rezonans görüntüleme ile dizde kemik iliği ödemi teyit edilen yaşlı hastalar birinci gruba (n=40), kemik iliği ödemi olmayan hastalar ise randomize olarak ikinci gruba (n=40) veya üçüncü gruba (n=40) ayrıldı. Hastalar haftada iki kez toplam 10 seans ekstrakorporeal şok dalga tedavisi (Grup 1 ve 2) ile tedavi edildi ya da sham ekstrakorporeal şok dalga ile tedavi edilmedi (Grup 3). Bulgular: Hastaların Vizuel Analog Skala, Western Ontario ve McMaster Üniversiteleri Osteoartrit İndeksi ve Lequesne skorlarının tedaviden önce ve tedaviden 6 ay ve 1 yıl sonra karşılaştırılması, birinci ve ikinci gruplarda bu skorlarda anlamlı derecede azalma olduğunu gösterdi (p