HYPOFRACTIONATED RADIOTHERAPY AND CONCOMITANT TEMOZOLOMIDE FOR HIGH-GRADE GLIAL TUMORS IN ELDERLY PATIENTS

YÜKSEK GRADLI GLİOMU OLAN YAŞLI HASTALARDA EŞ ZAMANLI TEMOZOLAMİD VE HİPOFRAKSİYONE RADYOTERAPİ

Abstract

Introduction: Glioblastoma is the most common primary tumor in adults and age is a poor prognostic factor. Its main treatment is surgical removal. After surgery, radiotherapy is the mainstay treatment for glioblastoma. The aim of this study was to evaluate the survival and toxicity of short–course radiotherapy (40 Gy in 15 fractions) and temozolomide.Materials and Method: A total of 22 patients over 65 years received hypofractionated radiotherapy (40 Gy in 15 fractions) and temozolomide (75 mg/m2/day).Results: No grade 3 and 4 leukopenia or thrombocytopenia occurred among the patients. The median survival for patients with grade IV disease (including gliosarcoma) was 7 months [95% confidence interval (CI), 3.0–10.9] and that of patients with grade III disease was 2 months (95% CI, 0–35.6). There was no need to stop or delay the treatment.Conclusion: Standard and short-course radiotherapy and temozolomide were found to be equally effective to prevent disease progression and salvage treatment. Notably, elderly patients find it difficult to visit a hospital everyday. Moreover, long-term therapies are financially and physically burdensome for them. Besides, comorbidities are seen often in the elderly.

Özet

Giriş: Glioblastom yetişkinlerde en sık görülen tümördür. İleri yaş kötü prognostic özelliktir. Esas tedavi cerrahi olarak çıkarılmasıdır. Cerrahi sonrası, glioblastom tedavisinde ana rolü radyoterapi üstlenir. Bu çalışmanın amacı kısa kurs radyoterapinin ( 15 fraksiyonda 40 Gy) sağ kalım ve toksisite açısından değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Altmış beş yaş üstü 22 hastaya hipofraksiyone radyoterapi (15 fraksiyonda 40 Gy) ve temozolamid (75mg/m2/gün) uygulanmıştır. Bulgular: Hiçbir hastada grad 3 ve 4 lökopeni veya trombositopeni gözlenmemiştir. Medyan sağkalım grad IV (gliosarkom dahil) hastalığı olan hastalarda 7 ay (%95GA, 3.0-10.9), grad III hastalığı olan hastalarda 2 ay (%95GA, 0-35.6). Hiçbir hastada tedaviye ara verme veya tedaviyi durdurma gerekliliği oluşmamıştır. Sonuç: Yaşlı kişilerin hergün hastaneye gelmelerinin kolay olmadığı akılda tutulmalıdır. Aynı zamanda uzun süreli tedaviler hem maddi hem de manevi açıdan bu hastalar için yük, sıkıntı ve tehlike barındırır. Tüm bunların yanında yaşlı hastalarda eşlik eden hastalıklar sık görülür. Hastalık progresyonunu ve salvaj tedaviyi önlemek açısından standart ve kısa kurs RT ve TMZ eşit etkinlikte bulunmuştur.