ANALYSIS OF BILATERAL FEMORAL GEOMETRIC PARAMETERS IN 16 PATIENTS WITH ATYPICAL FEMORAL FRACTURES

ATİPİK FEMUR KIRIĞI OLAN 16 HASTANIN HER İKİ TARAF FEMURLARININ GEOMETRİK PARAMETRELERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Introduction: This study aimed to investigate the associationbetween femoralgeometryand clinical features and to analyse the effect of bisphosphonate use on atypical femur fracturehealing.Materials and Method: Patients admitted with femoral shaft fractures were examined,andthosewhofulfilled the diagnostic criteria for atypical fractures according to the 2014-revisededition of the American Society for Bone and Mineral Research(ASBMR) were included inthis study. Fracture localisation, inner and outer cortical thickness, lateral bowing and femurneck-shaft angle of both fractured and contralateral sides were measured. We analysed thecorrelations between demographics, clinical factors and radiographic features.Results: Our study group comprised 14 females and 2 males. The mean age was 76.3 (range,67–91) years. The mean follow-up period was 45.9 (range, 12–84) months. All the fractures werelocated on the femoral shaft. The mean duration of fracture union was 8 (range, 4–11) months.The outer cortical thickness of the fractured side was significantly greaterthan that of thecontralateral side. No significant difference was observed between the inner corticalthicknessof the fractured and contralateral sides. The lateral bowing of the fractured femoral shaft wassignificantly greater than that of the contralateral femur. A significant positive correlation wasobserved between the duration of bisphosphonate use and both fracture healing time andlateral bowing of the femoral shaft.Conclusion: Long-term bisphosphonate usealtersthe femoralgeometry not only on thefractured side but also on the contralateral side and increases the fracture risk.

Özet

Giriş: Bu çalışmada femur geometrisi ile klinik özellikler arasındaki ilişkiyi araştırmak ve bifosfonat kullanımınına tipik femur kırığı iyileşmesi üzerindeki etkisini analiz etmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Femoral şaft kırığı ile başvuran hastalar analiz edildi ve Amerikan Kemik ve Mineral Araştırmaları Derneği (ASBMR)’nin 2014’te revise edilmiş baskısına gore atipik kırıklar için tanı kriterlerini karşılayan hastalar çalışmaya dahil edildi. Kırık lokalizasyonu, iç ve dış korteksin kalınlığı, lateral eğilme ve hem kırık hem de karşı tarafların femur boyun-cisim açıları ölçüldü. Demografik, klinik faktörler ve radyografik özellikler arasındaki korelasyonlar analiz edildi. Bulgular: Çalışma grubumuz 14 kadın ve 2 erkekten oluşmaktadır. Ortalama yaş 76.3 (dağılım, 67–91) idi. Ortalama takip süresi 45.9 (dağılım, 12-84) aydı. Tüm kırıklar femur şaftı üzerinde idi. Ortalama kaynama süresi 8 (4-11) ay idi. Kırık tarafın dış korteksin kalınlığı kontralateral taraftan anlamlı derecede yüksekti. Kırık tarafın iç korteksinin kalınlığı kontralateral taraftan anlamlı derecede farklı değildi. Kırık femur şaftının lateral eğimi, kontralateral femurdan anlamlı derecede yüksekti. Bisfosfonat kullanım süresi ile hem kırık kaynama süresi hem de femur şaftının lateral eğilmesi arasında anlamlı bir pozitif korelasyon gözlendi. Sonuç: Uzun vadeli BFS kullanımı femur geometrisini sadece kırık tarafında değil kontralateral tarafta da değiştirir ve kırılma riskini arttırır.