INCIDENCE OF HOME ACCIDENTS IN 65 YEARS OF AGE AND OLDER INDIVIDUALS AND RELATED FACTORS

65 YAŞ VE ÜSTÜ BİREYLERDE EV KAZALARI GÖRÜLME SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ FAKTÖRLER

Abstract

Introduction: This study aims to investigate the incidence and related factors of home accidents in old individuals living at home.Materials and Method: 1185 individuals aged 65 years and above, living in Niğde Province city centre participated in this sectional study. The data were collected through a survey form prepared by the researcher after literature review, Activities of Daily Living Assessment Form and Instrumental Daily Life Activities Form of Lawton and Brody. Chi-Square and logistic regression analysis were used for assessing the data.Results: Mean age of participants was 71.1±6.1 years, and incidence of home accidents within the past year was 20.3%. The most common accident types were falls (75.8%), cuts and injuries (12.1%) and burns (8.8%). Accidents occurred frequently in winter and in bedrooms or living rooms. In terms of underlying causes for home accidents, primary individual factors were loss of balance and lack of attention, while domestic risk factors were wet floor and tripping. Women and the people who were independent of the majority of basic Activities of Daily Living (ADL) and Instrumental Activities of Daily Living (IADL) suffered more home accidents.Conclusion: More than a third of the old people, who had home accidents, experienced them twice or more within the past year. This indicates that home accidents have not been given sufficient attention. It is believed that adjusting home conditions of old people to prevent accidents and training them as well as their caregivers about home accidents can decrease such incidences.

Özet

Giriş: Bu çalışmanın amacı evde kalan yaşlılarda ev kazaları geçirme sıklığı ve ilişkili faktörleri araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya Niğde İl merkezinde yaşayan 65 yaş ve üstü 1185 yaşlı katılmıştır. Araştırma verileri, araştırmacı tarafından literatür bilgileri taranarak hazırlanan anket formu ile Günlük Yaşam Aktivitelerini (GYA) Değerlendirme Formu ve Lawton ve Brody’nin Enstrümental Günlük Yaşam Aktiviteleri (EGYA) formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Ki-kare ve lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 71.1±6.1 yıl, son bir yılda ev kazası geçirme sıklığı %20.3’tür. Ev kazası geçirenlerin %37.5’i son bir yılda iki ve daha fazla ev kazası geçirmiştir. En çok görülen kaza türleri düşme (%75.8), kesik-yaralanma (%12.1), yanma (%8.8)’dır. Kazalar sıklıkla kış mevsiminde, oda-salonda meydana gelmiştir. Ev kazası açısından, bireysel faktörlerden denge sağlayamama ve dikkatsizlik, konut risk faktörlerinden zeminin ıslak olması ve ayağın takılması etkenleri, ev kazası geçirme nedenleri arasında ilk sıralardadır. Kadınlar ve temel günlük yaşam ve enstrümental günlük yaşam aktivitelerinin çoğunda bağımsız olanlar daha fazla ev kazası geçirmişlerdir. Sonuç: Ev kazası geçiren yaşlıların üçte birinden fazlasının son bir yılda iki ve daha fazla ev kazası geçirmiş olması, ev kazalarına gereken önemin verilmediğini göstermektedir. Yaşlıların ev koşullarının kazaları önlemeye yönelik olarak düzenlenmesi, yaşlıların ve onlara bakım verenlerin kazalar konusunda eğitilmesinin ev kazaları sıklığını azaltacağı düşünülmektedir.