AN INVESTIGATION OF THE FACTORS AFFECTING STAR EXCURSION BALANCE TEST

Abstract

Purpose: Star excursion balance test (SEBT) is a dynamic test that includes components of balance, proprioception and muscle coordination. There is no consensus in the literature on the factors affecting the test, which is frequently used to evaluate lower extremity functional performance. The purpose of this study was to investigate the effects of the factors on SEBT outcomes in healthy physically active individuals. Methods: Fifty one physically active healthy individuals (30 males, 21 females) were included in this study (age=22.74±1.93 years; body mass index=22.52±2.29 kg/$m^2$ , Tegner score >5). Anterior, posteromedial, and posterolateral directions were chosen to evaluate SEBT, and reach distances was recorded. Lower extremity length, gastrocnemius/soleus flexibility, dorsiflexion range of motion (DFROM), and quadriceps muscle strength were evaluated. Linear regression analysis was used for statistical analysis. Results: Lower extremity length showed a moderate and positive correlation with all directions in the SEBT (Anterior r=0.44, $r^2$ =0.19, p0.05). The DFROM showed a moderate and positive relationship with anterior direction (r=0.31, $r^2$ =0.01 p=0.03), and no significant relationship was found for posteromedial and posterolateral directions (p>0.05). There was no correlation between quadriceps muscle strength and SEBT reach distances (p>0.05). Conclusion: The SEBT outcomes should be normalized to lower extremity length while comparing the test outcomes between individuals. In addition, when the deficit is observed for anterior reach direction, ankle DFROM should be assessed to better undertand the deficits in anterior reach distances.

Özet

Amaç: Yıldız denge testi (YDT) denge, propriosepsiyon ve kas koordinasyonu bileşenlerini içerendinamik bir testtir. Literatürde alt ekstremite fonksiyonel performansını değerlendirmek için sıklıklakullanılan bu testi etkileyen faktörlerde fikir birliğine ulaşılmamıştır. Bu çalışmanın amacı sağlıklı,fiziksel olarak aktif bireylerde, YDT sonuçlarını etkileyebilecek faktörleri araştırmaktı.Yöntem: Çalışmaya 30 erkek, 21 kadın olmak üzere 51 sağlıklı, fiziksel olarak aktif birey dahiledildi (yaş=22,74±1,93 yıl, beden kitle indeksi=22,52±2,29 kg/$m^2$, Tegner skoru >5). YDT’yideğerlendirmek için anterior, posteromedial ve posterolateral uzanma yönleri seçildi ve uzanmamiktarı kaydedildi. Alt ekstremite uzunluğu, gastroknemius/soleus kas esnekliği, dorsifleksiyonnormal eklem hareketi (DFNEH) ve kuadriseps kas kuvvetinin test sonuçlarına etkisi değerlendirildi.İstatistiksel analizde doğrusal regresyon analizi kullanıldı.Sonuçlar: Alt ekstremite uzunluğu YDT’de tüm yönler ile orta düzeyde ve pozitif ilişki gösterdi(Anterior r=0,443, $r^2$=0,199, p0,05). DFNEH ile anterior yön arasında orta düzeyde ve pozitif ilişkigözlemlenirken (r=0,311, $r^2$ =0,103 p=0,034); posteromedial ve posterolateral yönler ile arasındaanlamlı ilişki gözlemlenmedi (p>0,05). Kuadriseps kas kuvveti ile YDT uzanma mesafeleri arasındaanlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0,05).Tartışma: YDT’de bireyler veya gruplar karşılaştırıldığında objektif değerlendirme yapılabilmesiiçin alt ekstremite uzunluğunun bireylerin uzanma mesafeleri ile normalize edilmesi gerekmektedir.Anterior yön uzanma mesafesinde limitasyon görülüyorsa, DFNEH değerlendirilmesi, limitasyonunsebebinin anlaşılmasında faydalı olabilir.