ROLE OF SPINAL MOBILITY ON UNSUPPORTED UPPER EXTREMITY EXERCISE CAPACITY IN ASYMPTOMATIC YOUNG ADULTS: A CROSSSECTIONAL STUDY

ASEMPTOMATİK GENÇ ERİŞKİNLERDE DESTEKSİZ ÜST EKSTREMİTE EGZERSİZ KAPASİTESİ ÜZERİNDE SPİNAL MOBİLİTENİN ROLÜ: KESİTSEL BİR ÇALIŞMA

Gülşah ÖZSOY, Öznur BÜYÜKTURAN, İsmail ÖZSOY, Buket BÜYÜKTURAN, Özge BARUT, Atahan TURHAN

Abstract

Purpose: Upper extremities are essential to perform activities of daily living. Along with manyfactors, the spinal region has an important effect on performing upper extremity movements. Ourstudy's first aim was to examine the relationship between unsupported upper extremity exercisecapacity (UUEEC) and spinal mobility. The second aim of the study was to determine whetherspinal mobility is a predictor of the UUEEC.Methods: Forty asymptomatic and volunteer individuals (age=21.50±1.51 years, 52.5% of females)were included in the study. The 6-minute pegboard and ring test (6PBRT) was performed to assessthe UUEEC. Spinal mobility was assessed to use a hand-held, computer-assisted electromechanicaldevice (the Spinal Mouse System, Idiag, Fehraltorf, Switzerland). The spinal mobility analysis in thesagittal (SAP – maximal extension/flexion) and the coronal (CRP – maximal left/right lateral flexion)plane was measured.Results: The 6PBRT score had a moderate and positive correlation with the SAP spinal mobility(r=0.361, p=0.022) and the CRP spinal mobility (r=0.322, p=0.043). Stepwise multiple linearregression analysis demonstrated that the SAP spinal mobility was a significant and independentpredictor of the 6PBRT score with 11% of the variance.Conclusions: The SAP spinal mobility was found as a predictor of the UUEEC in asymptomaticindividuals. This study demonstrates that UUEEC could be improved by increasing spinal mobility.

Özet

Amaç: Üst ekstremiteler günlük yaşam aktivitelerini gerçekleştirmek için önemlidir. Omurga bölgesi birçok faktörle birlikte üst ekstremite hareketlerinin gerçekleştirilmesinde önemli bir etkiye sahiptir. Çalışmamızın ilk amacı DÜEEK ile spinal mobilite arasındaki ilişkiyi incelemekti. Çalışmanın ikinci amacı, spinal mobilitenin DÜEEK’in bir belirleyicisi olup olmadığını belirlemekti. Yöntem: Çalışmaya kırk asemptomatik ve gönüllü birey (yaş=21,50±1,51 yıl, 52,5% kadın) dahil edildi. DÜEEK’ni değerlendirmek için 6-dakika pegboard ve ring testi (6PBRT) yapıldı. Spinal mobilite elde taşınabilen, bilgisayar destekli bir elektromekanik cihaz (Spinal Mouse System, Idiag, Fehraltorf, İsviçre) kullanılarak değerlendirildi. Sagittal (SAD- maksimal ekstansiyon/fleksiyon) ve koronal (KRD-maksimal sol/sağ lateral fleksiyon) düzlemde spinal mobilite ölçüldü. Sonuçlar: 6PBRT skoru ile SAD spinal mobilite (r=0,361, p=0,022) ve KRD spinal mobilite (r=0,322, p=0,043) arasında orta güçte ve pozitif bir ilişki vardı. Kademeli çoklu doğrusal regresyon analizi SAD spinal mobilitenin 6PBRT skorunun % 11 varyans ile anlamlı ve bağımsız belirleyicisi olduğunu gösterdi. Tartışma: SAD spinal mobilite, asemptomatik bireylerde DÜEEK'nin bir belirleyicisi olarak bulundu. Bu çalışma DÜEEK’nin spinal mobilite artırılarak geliştirilebileceğini göstermektedir.