A problem of Southeast in Nowadays

Abstract

In the beginning of 21. century, the southeastern, region of our country is in a major political turmoil. To look to the issues in the perspective of ethnic division which will support to the underground organization that admit as a solution violence instead of socio-economic perspective, will divide our country. This structure, supported by both Parliament and internal-external sources, doesn't create a solution about the projects of area's development. With political packages which serviced everyday, were started process which is, including interchange. This kind of approach usually causes revive a theory called 'rebel zone'. To the region to be invited militans living in the camps for years like Habur and Mahmur will strengthen the infrastructure of PKK and KCK. For an attitude and mentality that has adopted as a strategy type of separation, region of the re-revive the name, opening the Institute Kürdo-loji freedom of Kurdish language education are meaningless. Instead of this strategy radical development projects need to be done as regulation of the tribes and tribes structure, the regulation of underground and above ground resources, collection of scoitered settlements in the center villi-age; opening of the road approach like agricultural economy. For this initiative local universities should be to do one's duty.

Özet

21. yüzyıla girerken, ülkemizin Güneydoğu yöresi önemli bir siyasal çalkantı içindedir. Sorunlara sosyo-ekonomik yaklaşımlar yerine, sürekli et-nisite dokusunu kaşımak suretiyle, yıllarca sosyal şiddet yöntemini benimsemiş yer altı örgütlerine adeta prim vermek suretiyle, ülke bölünmenin eşiğine doğru sürüklenmektedir. Gerek parlamento, gerekse iç ve dış kaynaklardan beslenen bu oluşumların hiçbiri, yörenin kalkınma projelerine yönelik tek bir adımı atmamaktadır. Her gün sunulan siyasal paketlerle, bir alışveriş sürecinin içine girilmiştir. Bu tür bir yaklaşım, çoğu kez "Kurtarılmış Bölgeler" teorisi diye bilinen bir oluşumun gündemine yol açabilmektedir. Habur ve Mahmur gibi kamplardan yıllarca militanlaşmış güçlerin yöreye daveti, siyasal şiddet olayını yönlendiren PKK'nın artık "Koma Civaken Kürdistan" türü sivil örgütleşmelerinin alt yapısını güçlendirecektir. Bu tür ayrışmayı strateji olarak kabul etmU bir tutum ve zihniyet karşısında, yöre adlarının yeniden ihyası, Kürdoloji Enstitülerinin açılması, Kürtçe eğitim-öğretim özgürlüğü gibi haklarla oyalanmanın ötesinde, Güneydoğu 'nun kabile-aşiret yapılaşması, yer altı ve yer üstü kaynaklarının düzenlenmesi, kırsal alanlara serpilmiş dağınık (scattered) yörelerin merkez köyler altında birleştirmeleri, agri-industri (tarımsal ekonomi) türü girişimlerin yollarının açılması önde gelen radikal kalkınma projeleridir. Bu girişimler için de, bölge veya kent üniversitelerine önemli görevler düşmektedir.