Erythroderma: Retrospective evaluation of 50 patients

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the clinical, laboratory and histopathological findings of 50 patients with erythroderma that were treated in our clinic.Method: This study was retrospective, including 50 erythrodermic patients, hospitalized between 2001 and 2006 in inpatient clinic of Gazi University, Faculty of Medicine, Department of Dermatology. Patient information including clinical, laboratory and histopathologic findings were recorded. Results: The frequency of erythroderma in our clinic was 1.5% of all patients hospitalized during this period. There were 26 males and 24 females: patients aged between 20 and 79 years (mean, 55.7±15.7 years). The underlying causes included dermatological disorders in 46%, drugs in 16%, malignancies in 12% and was undetermined in 26% of the patients. Psoriasis was the most common cause of the disease amongst the dermatologic disorders. Pruritus was the most common finding (56%), followed by nail dystrophies (40%), fever (28%), and palmoplantar hyperkeratosis/desquamation (20%).Conclusion: The clinical features of erythroderma in our patients were identical, irrespective of the etiology. Our study demonstrated that clinical, laboratory and histopathological findings in early phase erythroderma may not be helpful in determining the etiology. In patients with idiopathic or recurrent erythroderma, they should be followed up and multipl biopsies should be performed to exclude cutaneous T-cell lymphoma.

Özet

Amaç: Çalışmamızda amacımız kliniğimizde izlenen 50 eritrodermili olgunun klinik, laboratuar ve histopatolojik bulgularını değerlendirmekti. Yöntem: Çalışmamız 2001-2006 yılları arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı Kliniği’nde yatırılarak tedavi edilen 50 eritrodermili hastayı kapsayan retrospektif bir çalışmaydı. Hastaların klinik, laboratuar ve histopatolojik bulguları kaydedildi.Bulgular: Eritrodermili olgular kliniğimizde aynı dönemde yatırılarak izlenen olguların %1.5’i idi. Yaşları 20-79 arasında (55.7±15.7) değişen olguların 26’sı erkek, 24’ü kadındı. Olguların %46’sında etiyoloji deri hastalıkları, %16’sında ilaçlar, %12’sinde malinitelerdi, %26’sında ise sebep belirlenemedi. Kaşıntı en sık eşlik eden semptomdu (%56). Bunu tırnak distrofileri (%40), ateş (%28) ve palmoplantar hiperkeratoz/deskuamasyon (%28) izlemekteydi. Sonuç: Eritrodermili olgularımızda klinik görünüm etiyolojiden bağımsız olarak benzerdi. Çalışmamız klinik, laboratuar ve erken dönem histopatolojik bulguların eritrodermi etiyolojisini belirlemeye yardımcı olmayabileceğini göstermektedir. Sebebin belirlenemediği olgular veya tekrarlayan eritrodermilerde kutanöz T hücreli lenfomanın dışlanması için hastanın izlenmesi ve multipl biyopsiler alınması gerekmektedir.