Plasma total antioxidant activity in patients with dilated cardiomyopathy

Doğan YÜCEL, Ali Rıza ERBAY, Emine KÜTÜK, Gülsevim SAYDAM, Gamze TOPUZOĞLU

Abstract

Antioxidant defence mechanisms have developed in human body against damaging effects of reactive oxygen species. There is a balance between reactive oxygen species and antioxidant defence systems in healthy individuals. An increase in reactive oxygen species or a decrease in antioxidants causes oxidative stress. Myocardial dysfunction and fatal ventricular arrhythmias are proposed to occur due to membrane changes caused by oxidative stress. It is claimed that influence of reactive oxygen species on membrane lipids and proteins causes insufficient myocardial contraction. As plasma antioxidants play a protective role against free radical damage as a whole rather than a single agent, measurement of plasma total antioxidant activity has gained importance in different diseases. In our study in order to evaluate the role of antioxidants in dilated cardiomyopathy plasma total antioxidant activities were measured in 23 patients with dilated cardiomyopathy ages between 17-71, 6 female and 17 male, 9 patients with ischemic origin and 14 patients with idiopathic dilated cardiomyopathy and 60 healthy subjects as a control group ages between 27-75, 32 female and 28 male. In patients group, mean total antioxidant activity value was 2.80±0.185 mmol/l versus 2.90±0.225 mnol/l in the control group (p

Özet

Organizmada oluşan reaktif oksijen türlerinin hasar oluşturucu etkilerine karşı, antioksidan savunma mekanizmaları gelişmiştir. Sağlıklı bireylerde oluşan reaktif oksijen türleriyle, antioksidan savunma sistemi arasında bir denge söz konusudur. Bu dengenin reaktif oksijen türlerinin artması ya da antioksidanların azalması sonucu bozulması, oksidatif stresin açığa çıkmasına yol açar. Dilate kardiyomiyopatili (KMP) hastalarda bozulmuş miyokardiyal fonksiyonun ve ölümcül ventriküler aritmilerin artmış oksidatif strese bağlı membran değişikliklerinden kaynaklanabileceği ileri sürülmektedir. Artan oranda reaktif oksijen türlerinin, membran lipitleri yada proteinleriyle etkileşiminin, miyokardiyal kasılmada yetersizliğe yol açabileceği belirtilmektedir. Plazmada bulunan antioksidanlar, serbest radikal hasarına karşı organizmayı savunmada in vivo olarak birlikte etki gösterdiklerinden çeşitli hastalık süreçlerinde antioksidanların rolünü değerlendirmek amacıyla plazmanın total antioksidan aktivitesinin ölçümü önem kazanmıştır. Çalışmamızda 17-71 yaşları arasında; 17'si erkek, 6'sı kadın; 9'u iskemik ve 14'ü idiopatik dilate KMP 'U 23 hastada ve kontrol grubu olarak 27-75 yaşları arasında 32 'si kadın, 28 'i erkek 60 sağlıklı kişide, dilate KMP'U hastalarda antioksidanların rolünü değerlendirmek amacıyla plazmanın total antioksidan aktivitesinin ölçümü yapıldı. Ortalama total antioksidan aktivite değerleri hasta grubunda 2.80±0.185 mmol/l, kontrol grubunda ise 2.90±0.225 mmol/l olarak saptandı (p