Suda çözünür sarımsak ekstresinin insan lösemi HL60 hücre serisi üzerine etkileri

Abstract

Purpose: Studies with garlic have shown the medicinal value of the plant by its antioxidant potential which is exerted by its organosulfur rich content. In this study, the aim is to determine any potential antioxidant efficacy of the less toxic water soluble extract of a widely cultivated garlic form in Turkey, in terms of alterations on the oxidant/antioxidant status of HL60 promyelocytic leukemia cell line. Methods: Water soluble extracts of plant were prepared and aged for 1 hour to sixty days at constant pH and temperature. The toxicity was investigated by percent growth inhibition after treatment. To analyze the potential antioxidant efficacy of the extracts, cell homogenates were prepared from the treated and untreated control cells, and then the levels of antioxidant defense enzymes, cellular glutathione level, and superoxide production capacity were determined. Results and Conclusion: In this study, the effective extract concentration was determined as 132 μg/mL and the toxic concentration was 1320 μg/mL. The analysis of homogenates prepared from cells exposed to 132 μg/mL resulted in the increases in activities of enzymes as 27.5 % for catalase, 160 % for superoxide dismutase, and 21 % for the glutathione peroxidase. Therefore, the antioxidant efficacy of extract at 132 μg/mL may be attributed to the regulation of antioxidant status via potential accumulation of hydrogen peroxide in cells

Özet

Amaç: Sarmısakla ilgili çalışmalarda bitkinin tıbbi değeri organik sülfürce zengin içeriğinin antioksidan potansiyeliyle gösterilmiştir. Bu çalışmada amaçlanan, yaygın olarak Türkiye’de tarımı yapılan sarmısak formundan hazırlanmış, suda çözünebilen düşük toksisiteli ekstrenin olası antioksidan etkinliğinin HL60 akut promiyelösitik lösemi hücre serisi üzerinde oksidan/antioksidan durumdaki değişmelerin ifadesiyle açıklanmasıdır. Metot: Suda çözünür ekstreler sabit pH ve sıcaklıkta hazırlanmış ve 1 saatden 60 güne kadar olgunlaştırılmıştır. Toksisiteleri muamele edilmiş hücrelerin kontrole karşın yüzde büyüme inhibisyonu ve yüzde canlılıkları ile incelenmiştir. Ekstrelerin potansiyel antioksidan etkinliğini antioksidan savunma enzimleri, hücresel glutatyon ve süperoksit üretme kapasitesindeki değişimlerle belirlemek amacıyla ekstreye maruz kalmış ve kalmamış hücrelerden hazırlanan sitozolik çözeltiler analiz edilmişlerdir. Bulgular ve Sonuç: Bu çalışmada etkin ekstre konsantrasyonu 132 μg/mL ve toksik konsantrasyon 1320 μg/mL olarak bulunmuştur. Hücrelerin 132 μg/mL ekstreye maruz kalması sonrasında hazırlanmış sitozolik çözeltilerin analiziyle enzim aktivitelerindeki artış katalaz için % 27.5, süperoksit dismutaz için % 160, ve glutatyon peroksidaz için % 21 olarak bulunmuştur. Dolayısıyla ekstrenin 132 μg/mL dozdaki antioksidan etkinliği, hücrelerde hidrojen peroksit birikimine bağlı antioksidan durumun düzenlenmesiyle bağdaştırılabilir.