[Use of monocyte chemoattractant protein-1 in monitoring of renal functions of patients with diabetic nephropathy and its value as a prognostic marker in assessing renal injury]

İdrar monosit kemoatraktan protein-1'in tip II diyabetik nefropatili hastaların renal fonksiyonlarının takibinde kullanımı ve renal hasarın değerlendirilmesinde prognostik belirteç olarak değeri

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine the relationship between modified diet in renal disease (MDRD) glomerular filtration rate (GFR) and ratio of urinary monocyte chemoattractant protein-1 (MCP-1)/ creatinin (urinary MCP-1) and urine albumin/creatinine rates (urine albumin) in type 2 diabetic nephropaty patients who were in different stages and to assess the use of urinary MCP-1 as a prognostic indicator in monitoring renal functions of these patients and in renal injury.Methods: This cross-sectional study included 100 diabetic patients (48 females, 52 males). Patients were randomized into 3 groups based on renal function determined by urine albumin. Patients who had urine albumin 300 mg/g were defined as macroalbuminuric (MAA) (n=29). Three groups were measured and compared.Results: Inter-group assessment was performed by using "Oneway ANOVA" and "Kruskal- Wallis" tests and significant differences have been found between urinary MCP-1 in three groups. Urinary MCP-1 was found to be 156.02 pg/g (41.28-478.60) in NOA group; 174.99 pg/g (100.89647.18) in MIA group and 245.71 pg/g (96.78-724.59) in MAA group. Urinary MCP-1 levels increased by increasing of albuminuria and by deterioration of renal function. Correlation of urinary MCP-1 was positive with urine albumin (r=0.389; p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı evrelerdeki tip 2 diyabetik nefropatili hastaların idrar monosit kemoatraktan protein-1 (MCP-1)/kreatinin oranları (idrar MCP-1) ile idrar albümin/kreatinin oranları (idrar albümin) ve Modified Diet in Renal Disease (MDRD) GFR değerleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bu hastaların renal fonksiyonlarının takibi ve renal hasarın ileri evrelerindeki prognostik değeri açısından idrar MCP-1'in kullanımını değerlendirmektir.Metod: Bu kesitsel çalışmaya, tip 2 diyabetli 100 hasta (48 kadın, 52 erkek) dahil edildi. Hastalar, idrar albümin ile tespit edilen renal fonksiyonlarına göre 3 gruba ayrıldı. İdrar albümin 300 mg/g olanlar ise makroalbüminürik (MAA) (n=29) olarak tanımlandı. Üç grubun değerleri ölçüldü ve karşılaştırıldı.Bulgular: Gruplar arası değerlendirmede "Oneway ANOVA" ve "Kruskal Wallis" testleri kullanıldı ve grupların idrar MCP-1 düzeyleri anlamlı farklılık gösterdi. NOA grup idrar MCP-1= 156.02 pg/g (41.28-478.60), MİA grup idrar MCP-1=174.99 pg/g (100.89-647.18), MAA grup idrar MCP-1= 245.71 pg/g (96.78-724.59). Renal fonksiyonlardaki bozulma ve albüminüri artışı ile uyumlu olarak idrar MCP-1 artmaktadır. İdrar MCP-1 ile idrar albümin arasında pozitif (r=0.389; p