Journals / Türk Biyokimya Dergisi / 2014 / Cilt: 39 - Sayı: 1
Amentoflavone protects against hydroxyl radical-induced İY DNA damage via antioxidant mechanism
- Journal
- Türk Biyokimya Dergisi
- Pages
- 30–36
- DOI
- —
Abstract
Objective: Oxidative DNA damage is involved in mutation, cell death, carcinogenesis, and aging. Since biflavonoid amentoflavone exhibited beneficial effects on DNA, we therefore investigated its protection against oOH-induced DNA oxidative damage then discussed the mechanism. It will enhance the understanding of interaction between biflavonoid vs DNA mediated by free radicals.Methods: The protective effect of amentoflavone against oOH-induced DNA damage was measured using our method. To explore the mechanism, it was further determined by oOH-induced bases damage, deoxyribose damage, and various antioxidant assays. Results: Amentoflavone increased dose-dependently its protective percentages against oOHinduced damage on DNA, bases, and deoxyribose; The IC50 were 31.85±4.75, 198.75±33.53, 147.14±20.95, 75.15±10.52, 93.75±16.36, 167.69±13.90, and 137.95±19.86 ?M, respectively for DNA, cytosine, uracil, adenine, thymine, guanine, and deoxyribose damages. Radical-scavenging assays suggested that amentoflavone could effectively scavenge oO2-, DPPHo, ABTSo+ radicals (IC50 values were respectively8.98±0.23, 432.25±84.05, 7.25±0.35 ?M). Conclusions: Based on the mechanistic analysis, it is concluded that amentoflavone can effectively protect against oOH-induced oxidative damage DNA (including base & deoxyribose moieties), via deoxynucleotide radical repairing, and reactive oxygen species (ROS) scavenging approaches which may be mediated by donating hydrogen atom (Ho) and electron (e). Further analysis indicated that both scavenging and repairing approaches can be primarily attributed to its antioxidant mechanism which may ultimately arise from to the stability of its oxidized product semi-quinone form. Its protection against DNA damage may be generally responsible for the radioprotective and anti-inflammation effects.
Özet
Amaç: Oksidatif DNA hasarı mutasyon oluşumu, hücre ölümü, kanserleşme ve yaşlanma ile ilişkilidir. Biflavonoid amentoflavon DNA üzerinde yararlı etkiler gösterdiği için, hidroksil ile uyarılmış oksidatif DNA hasarındaki koruyucu rolü ve mekanizması araştırılmıştır. Serbest radikal aracılı biflavonoid ve DNA etkileşiminin anlaşılması amaçlanmıştır.Yöntem: Hidroksil ile uyarılmış DNA hasarına karşı amentoflavonun koruyucu etkisi kendi yöntemimiz kullanılarak çalışılmıştır. Ayrıca hidroksil ile uyarılmış baz ve deoksiriboz hasarı ve çeşitli antioksidan mekanizmalara bakılmıştır.Bulgular: Amentoflavonun koruyucu etkisi doza bağımlı olarak hidroksil ile uyarılmış DNA, baz ve deoksiriboz hasarlarına karşı artmaktadır. DNA, sitozin, urasil, adenin, timin, guanin ve deoksiriboz hasarları için IC50 değerleri sırasıyla 31.85±4.75, 198.75±33.53, 147.14±20.95, 75.15±10.52, 93.75±16.36, 167.69±13.90, ve 137.95±19.86 ?M olarak bulunmuştur. Radikaltemizleyici çalışmalar amentoflavonun oO2-, DPPHo, ABTSo+ radikallerini etkili bir şekilde ortadan kaldırdığını göstermektedir (IC250 değerleri sırasıyla 8.98±0.23, 432.25±84.05, 7.25±0.35 ?M).Sonuç: Amentoflavon hidroksil ile uyarılmış oksidatif DNA hasarına (baz ve deoksiriboz hasarları da dahil olmak üzere) karşı deoksinükleotid radikal tamiri ve reaktif oksijen türlerini ortadan kaldırıcı yaklaşımlar kullanarak koruyucu etkiye sahiptir. Bu etki muhtemelen hidrojen atomu (Ho) ve elektron (e) vererek olmaktadır. Daha ileri analizler, radikalleri ortadan kaldırıcı ve tamir edici özelliğin semi-kinon formda olan okside ürününün dayanıklılığı ile ortaya çıkan antioksidan mekanizmalara dayandığını ortaya koymaktadır. DNA hasarına karşı koruyucu etkisi genellikle radyoprotektif ve anti-enflamatuar etkileri ile ilişkilidir.