Journals / Türk Biyokimya Dergisi / 2016 / Cilt: 41 - Sayı: 2
The role of biochemical markers in predicting worsening heart failure; comparison of biomarkers
- Journal
- Türk Biyokimya Dergisi
- Pages
- 72–78
- DOI
- —
Abstract
Objective: Heart failure is the end stage of many cardiac disorders. Worsening heart failure causes high mortality in these patients. In the present study, we aimed to elucidate and compare the biochemical predictors of worsening heart failure.Methods: One hundred one patients with heart failure were included in this study. Patients were divided into two groups according to their functional status. N-terminal pro-brain natriuretic peptide (NT-pro BNP), troponin T, serum and urine creatinine, blood urine nitrogen (BUN), eGFR, cystatin C, neutrophil gelatinase associated lipocalin (NGAL), C - reactive protein, hepatic transaminases and thyroid stimulating hormone levels were measured.Results: NT-pro BNP, troponin T, serum creatinine, BUN, cystatin C and NGAL levels were significantly higher but urine creatinine level and eGFR was lower in decompensated heart failure patients. In univariate analysis, age, cystatin C, NGAL, NT-pro BNP and serum creatinine and eGFR predicted worsening heart failure (WHF). In multivariate analysis, cystatin C and NT-pro BNP variables were found to be significant inpredicting WHF. However, eGFR were determined at the limit of significance (p=0.053) with an high odds ratio 3.173 (95% CI:0.983-10.240). Cystatin C and NT-proBNP concentrations were predictors of worsening heart failure. In ROC analysis, cystatin C is a better predictor of decompensated heart failure compared with NT-proBNP and other predictors, and has a sensitivity of 82% and a specificity of 63%.Conclusion: This study revealed that cystatin C and NT-pro BNP were significant predictors of WHF, and cystatin C is slightly better predictor of WHF. Further studies are needed to confirm these results.
Özet
Amaç: Kalp yetmezliği birçok kalp hastalığının son aşamasıdır. Kötüleşen kalp yetmezliği bu hastalarda yüksek mortaliteye neden olmaktadır. Biz bu çalışmada kötüleşen kalp yetmezliğinin biyokimyasal belirleyicilerini ortaya koymayı ve karşılaştırmayı amaçladık.Metod: Kalp yetmezliği olan yüz bir hasta çalışmaya alındı. Hastalar fonksiyonel durumuna göre iki gruba ayrıldı. N-terminal pro-beyin natriüretik peptid (NT-pro BNP), troponin T, serum ve idrar kreatinin, kan üre nitrojeni (BUN), eGFR, sistatin C, nötrofil jelatinaz ilişkili lipocalin (NGAL), C - reaktif protein, karaciğer transaminazları ve tiroit uyarıcı hormon düzeyleri ölçüldü.Bulgular: Dekompanse kalp yetmezliği hastalarında, NT-pro BNP, Troponin T, serum kreatinin, BUN, sistatin C ve NGAL düzeyleri anlamlı derecede yüksek bulundu. Ancak idrar kreatinin düzeyi ve eGFR daha düşüktü. Tek değişkenli analizde, yaş, sistatin-C, NGAL, NT-pro BNP, serum kreatinin düzeyleri ve eGFR kötüleşen kalp yetmezliğini (WHF) öngördü. Çok değişkenli analizde, sistatin C and NT-pro BNP değişkenleri kötüleşen kalp yetmezliğini öngörmede anlamlı bulundu. Bununla birlikte eGFR yüksek bir odds 3.173 (%95 CI:0.983-10.240) oranıyla anlamlılık sınırında saptandı (p=0.053). ROC analizinde, sistatin C, NT-pro BNP, ve diğer öngördürücülerle karşılaştırıldığında dekompanse kalp yetmezliğinin daha iyi belirleyicisi olduğu ve %82 duyarlılık ve %63 özgüllüğe sahip olduğu bulundu.Sonuç: Bu çalışma sistatin C ve NT-pro BNP'nin dekompanse kalp yetmezliğinin önemli belirleyicileri olduğunu; sistatin C'nin biraz daha iyi bir belirleyici olduğunu göstermiştir. Bu sonuçları doğrulamak için daha ileri çalışmalar gereklidir.