Evaluation of the relationship between TNFα, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R, IL6, neopterin with disease activity in ankylosing spondylitis

Ankilozan spondilitli hastalarda hastalık aktivitesi ile TNFα, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R, IL6, neopterin arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Abstract

Objective: We aimed to evaluate the relationship amongTNFα, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R, IL6, neopterin and diseaseactivity in ankylosing spondylitis (AS).Materials and methods: TNFα, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R,IL6 and neopterin were measured in patients and controls.Patients were grouped according to disease activityand medication.Results: Neopterin and sTNFR1 were not different whileTNFα, sTNFR2, sIL2R and IL6 were high in patients thancontrols. There was no difference between active andinactive patients for TNFα, sIL2R and IL6. sTNFR2 wassignificantly lower in active patients. There was no relationshipbetween CRP positivity and disease activity. ASpatient groups are; 1: TNF blockers, 2: nonsteroidal antiinflammatorydrugs (NSAIDs), 3: disease modifying antirheumaticdrugs (DMARDs), 4: TNF blockers and NSAIDs,5: DMARDs and NSAIDs. sTNFR2 was significantly lowerin active patients than in inactive, in Group 1. ESR levelswere significantly lower in inactive patients compared toactive in group 3 and 4. There was no significant associationbetween CRP positivity and disease activity.Conclusion: According to our study, CRP is insufficientin evaluating AS disease activity. ESR can be useful inevaluating the disease activity. sTNFR2 might be useful asa biological indicator of disease activity in AS treated withTNF inhibitors alone.

Özet

Amaç: Ankilozan spondilitte (AS) TNFa, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R, IL6, neopterin ve hastalık aktivitesi arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Hasta ve kontrol grubunda TNFα, sTNFR1, sTNFR2, sIL2R, IL6 ve neopterin düzeyleri ölçüldü. AS’li hastalar hastalık aktivitesine ve kullandıkları ilaçlara göre gruplandırıldı. Bulgular: TNFα, sTNFR2, sIL2R ve IL6 düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre yüksek iken neopterin ve sTNFR1 düzeyleri farklı değildi. Aktif ve inaktif hastalar arasında TNFα, sIL2R ve IL6 düzeylerinde farklılık yoktu. Aktif hastalarda sTNFR2 anlamlı olarak düşüktü. CRP pozitifliği ve hastalık aktivitesi arasında ilişki yoktu. AS hasta grupları; 1: TNF blokerleri, 2: nonsteroidal antiinflamatuar ilaçlar (NSAID’ler), 3: hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçlar (DMARD’ler), 4: TNF blokerleri ve NSAID’ler, 5: DMARD’ler ve NSAID’ler idi. Grup 1 hastalarda sTNFR2 düzeyi aktif hastalarda inaktif gruba göre anlamlı olarak düşüktü, ESR düzeyi grup 3 ve 4 hastalardaki inaktif hastalarda aktif hastalara göre anlamlı olarak düşüktü. CRP pozitifliği ve hastalık aktivitesi arasında anlamlı ilişki yoktu. Sonuç: Çalışmamızın verilerine göre AS hastalık aktivitesini değerlendirmede CRP düzeyi yetersizdir. ESR, hastalık aktivitesini değerlendirmede yararlı olabilir. sTNFR2 düzeyi tek başına TNF inhibitörleri ile tedavi edilen AS’li hastalarda hastalık aktivitesinin biyolojik bir belirteci olarak faydalı olabilir.