Journals / Türk Biyokimya Dergisi / 2018 / Cilt: 43 - Sayı: 4
In vitro bioactivities and subacute toxicity study of O. basilicum, T. vulgaris and R. officinalis
- Journal
- Türk Biyokimya Dergisi
- Pages
- 447–455
- DOI
- —
Abstract
Background: Ocimum basilicum, Thymus vulgaris, andRosmarinus officinalis have been used for the treatmentof different ailments for a historically long time but therehave been no safety studies of these plants. Phytoconstituentsof these plants were found to be good potentialtherapeutic agents which could be used in treatment regimensas a replacement of synthetic drugs if they are safe.Experimental: Standard Folin ciocalteu reagent assay,aluminum chloride colorimetric assay and DPPH assaywere employed to determine total phenolic, flavonoidsand antioxidant activity, respectively. Broth microdilutionmethod was used for investigation of synergisticeffects of plant extracts with antibiotics. For toxicityassay, rats were treated with extracts of three plants at1000 and 1500 mg/kg body weight.Results: Ocimum basilicum extract showed highest totalphenols, flavonoids, antioxidant and antibacterial activities.Thymus vulgaris extract caused hypertrophy of liverwhile Rosmarinus officinalis caused atrophy of spleen atboth doses showing no significant histomorphologicalchanges. Thymus vulgaris and O. basilicum extract significantlyincreased red blood cells, packed cell volume,hemoglobin and mean corpuscular volume at 1500 mg/kgbody weight.Conclusion: Ocimum basilicum, Thymus vulgaris and Rosmarinusofficinalis have good phenolics and flavonoidcontent that shows antioxidant and antibacterial potentialwhilst having no evident toxic side effects on mammaliantissue and hematological parameters.
Özet
Amaç: O. basilicum, T. vulgaris ve R. officinalis, farklı hastalıkların tedavisinde uzun zamandır kullanılmaktadır ancak bu bitkilerin hiçbir güvenlik araştırması yapılmamıştır. Bu bitkilerin fito-konstitütiflerinin, tedavi rejimlerinde sentetik uyuşturucuların yerini alması halinde kullanılabilecek iyi potansiyel terapötik ajanlar olduğu tespit edildi. Deneysel: Sırasıyla toplam fenolik, flavonoidleri ve antioksidan aktiviteyi belirlemek için Standart Folin ciocalteu reaktif testi, alüminyum klorür kolorimetrik assay ve DPPH testi kullanıldı. Bitki özlerinin antibiyotik ile sinerjik etkilerinin araştırılması için et suyu mikrodilüsyon yöntemi kullanılmıştır. Toksisite tahlili için sıçanlar üç bitki ekstraktları ile 1000 ve 1500 mg/kg vücut ağırlığı ile muamele edildi. Bulgular: O. basilicum özütü, toplam fenol, flavonoid, antioksidan ve antibakteriyel aktivitelerde en yüksek oranda saptandı. T. vulgaris ekstraktı karaciğer hipertrofisine neden olurken, R. officinalis her iki dozda da dalak atrofisine neden olmuş, önemli bir histomorfolojik değişiklik göstermemiştir. T. vulgaris ve O. basilicum özü, 1500 mg/kg vücut ağırlığında kırmızı kan hücrelerini, paketlenmiş hücre hacmini, hemoglobin ve ortalama vücut hacmini önemli ölçüde arttırdı. Sonuç: O. basilicum, T. vulgaris ve R. officinalis, antioksidan ve antibakteriyel potansiyel gösteren iyi fenolik ve flavonoid içeriğine sahipken, memeli dokusu ve hematolojik parametreler üzerinde belirgin toksik yan etkilere sahip olmamıştır.