Serum and cord blood-methylated arginine levels in gestational diabetic subjects

Gestasyonel Diyabetik Olgularda Serum ve Kord Kan-Metillenmiş Arginin Seviyeleri

Setenay Arzu YILMAZ, Metin YILDIRIMKAYA, Sedat ABUŞOĞLU, Ali ÜNLÜ, Esra PAYDAŞ HATAYSAL, Beyza SARAÇLIGİL, Büşra ECER

Abstract

Objectives: Micro- and macrovascular endothelial deterioration has been mentioned in diabetic pregnants withcritical clinical outcome for the fetus. Our aim was tomeasure serum and cord blood concentrations of methylated arginines in patients with gestational diabetes andfind a relationship with endothelial dysfunction.Materials and methods: Methylated arginines weredetected with high performance liquid chromatographymass spectrometry via electrospray ionization positivetechnique with a chromatographic C18 column.Results: Although gestational diabetes mellitus (GDM)groups’ asymmetric dimethylarginine (ADMA) levels werehigher compared to control group, this difference was notsignificant. Control cord blood ADMA and N-monomethylarginine levels were significantly higher than insulin-regulated GDM cord blood ADMA and N-monomethylargininelevels (p = 0.001; p = 0.003, respectively). Diet-regulatedGDM group’s cord blood N-monomethylarginine was significantly higher than insulin-regulated GDM group’scord blood N-monomethylarginine (p = 0.045). A negative correlation was found between cord blood symmetricdimethylarginine and oral glucose tolerance testing 0hglucose values (r = −0.453, p = 0.002).Conclusions: According to this study’s results, methylatedarginine levels may not be associated with endothelialdeterioration in GDM otherwise with preeclampsia risk.

Özet

Amaç: Diabetik gebelerde, fetüs için kritik klinik sonuçlara yol açacak mikro- ve makrovasküler endotelyal bozulma bildirilmiştir. Amacımız, gestasyonel diabeti olan hastalarda metilenmiş arjininlerin serum ve kord kanı konsantrasyonlarını ölçmek ve endotelyal disfonksiyon ile ilişkisini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Metillenmiş arjinin türevleri, elektrosprey iyonizasyon pozitif mod tekniği ile kromatografik C18 kolon kullanılarak yüksek performanslı sıvı kromatografi kütle spektrometre yöntemi ile saptanmıştır. Bulgular: Her ne kadar gestasyonel diabetes mellitus gruplarının asimetrik dimetilarjinin seviyeleri kontrol grubuna kıyasla yüksek olsa da, bu fark önemli bulunamamıştır. Kontrol kord kanı asimetrik dimetilarjinin ve N-monometilarjinin seviyeleri, insülin-regüle gestasyonel diabetes mellitus grubunun kord kanı asimetrik dimetilarjinin ve N-monometilarjinin seviyelerinden anlamlı olarak yüksek idi (Sırasıyla, p = 0.001; p = 0.003). Diet-regüle gestasyonel diabetes mellitus grubunun kord kanı N-monometilarjinin seviyeleri, insülin-regüle gestasyonel diabetes mellitus grubunun kord kanı N-monometilarjinin seviyelerinden anlamlı olarak yüksek idi (p = 0.045). Kord kanı simetrik dimetilarjinin ve oral glukoz toleras testi 0.saat glukoz düzeyleri arasında negatif bir korelasyon saptandı (r = −0.453, p = 0.002). Sonuçlar: Bu çalışmanın sonuçlarına göre metilenmiş arjinin seviyeleri, preeklempsi riski olmadığı durumda gestasyonel diabetes mellitus hastalığında endotelyal bozulma ile birliktelik göstermeyebilir.