Intravenous sedation for computerized tomography in pediatric patients : Thiopentone versus propofol

Pediyatrik olgularda bilgisayarlı tomografi uygulamalarında intravenöz sedasyon için tiyopental ile propofolün karşılaştırılması

Abstract

In this study we aimed to compare the efficiency and safety of thiopentone and propofol to provide sedation in children undergoing computerized tomography (CT) scanning. Eighty ASA I-II children 2-8 years old, scheduled for CT scanning were included in the study. Patients were randomly divided into 2 groups regarding the use of thiopentone or propofol for sedation. In group T, patients were given 2 mg $kg^{-1}$ thiopentone intravenously as bolus doses. In group P, patients received 1 mg $kg^{-1}$ propofol and then propofol infusion was started at 4-8 mg $kg^{-1}$ $hr^{-1}$. The patients' peripheral oxygen saturation, respiratory rate and noninvasive blood pressure were monitored during the procedure. After completion of the CT scanning, the cases were evaluated for recovery criteria and for side effects before discharging. We did not find any significant differences between the two groups regarding mean blood pressure, heart rate, peripheral oxygen saturation and respiratory rate during the CT scanning (p>0.05). No severe respir atory depression or desaturation (SpO2

Özet

Çalışmamızda pediyatrik bilgisayarlı tomografi (BT) çekiminde sedasyon sağlamak amacıyla rutin olarak kullandığımız tiyopentali propofol ile sedasyonun etkinliği ve güvenilirliği açısından karşılaştırmayı amaçladık. BT çekimi uygulanacak 2-8 yaşları arasındaki, ASA I-II 80 pediyatrik olgu çalışmaya dahil edildi. Bu olgular sedasyon amacıyla tiyopental veya propofolün uygulanacağı iki eşit gruba rasgele olarak ayrıldılar. Grup T'deki olgulara 2 mg $kg^{-1}$ İV tiyopental bolusları, Grup P'deki olgulara 1 mg $kg^{-1}$ İV propofol boluslarını takiben 4-8 mg $kg^{-1}$ $sa^{-1}$ propofol infüzyonu uygulandı. Olgulara çekim süresince nabız oksimetresi, solunum sayısı (inspeksiyon) ve noninvaziv kan basıncı monitörizasyonu uygulandı. Çekim sonrası olgular hastaneden taburcu edilene kadar derlenme kriterleri ve yan etkiler açısından değerlendirildiler. Olguların çekim sırasında ölçülen ortalama arteriyel kan basınçları, kalp atım hızları, periferik oksijen satürasyonları ve solunum sayıları açısından iki grup arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). Hiçbir olguda ciddi solunum depresyonu veya desatürasyon (SpO2