Comparison of CPAP, tidal volume breathing and deep breathing techniques for preoxygenation in obese patients

Obez olguların preoksijenasyonunda CPAP, tidal volüm solunumu ve derin solunum tekniklerinin karşılaştırılması

Abstract

Continuous positive airway pressure (CPAP), tidal volume breathing (TVB) and deep breathing (DB) techniques were compared for preoxygenation in obese patients.115 patients were randomly assigned into five groups to recieve preoxygenation (Group CPAP/3 min) 3 min with 7.5 cmH2O CPAP, (Group TVB/5L) TVB at 5 L min-1 for 3 min, (Group TVB/8L) TVB at 8 L min-1 for 3 min, (Group 8 DB/60 sec) 8 DB at 10 L min-1 for 60 sec, and ( Group 4 DB/30 sec) 4 DB at 10 L min-1 for 30 sec before anesthesia induction. Arterial blood gas samples were taken while breathing room air, after preoxygenation, and during apnea when peripheral oxygen saturation (SpO2) decreased to 95 %. The apnea induced desaturation times to 99 % and 95, the resaturation times after ventilation with 100 % O2, mean arterial blood pressure (MAP), and heart rate (HR) were recorded. Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U, Wilcoxon Signed Ranks tests were used for statistical analysis.After the preoxygenation significant increases in partial arterial oxygen pressure (PaO2) was measured in TVB/8L group. When SpO2 was 95 % the increases in partial arterial carbon dioxide pressure (PaCO2) were higher in TVB/5L and 4 DB/30 sec groups.The time for desaturation (SpO2 99 %) was longer in 8 DB/60 sec. group.Considering the highest PaO2 values, the longest desaturation time, the lowest changes in PaCO2 and pH together we found a better preoxygenation with 10 L min-1 flow 8 DB/60 sec and 8 L min-1 flow TVB/3 min techniques.

Özet

Obez hastalarda preoksijenasyon amacıyla "continuous positive airway pressure" (CPAP), tidal volüm solunumu (TVS) ve derin solunum (DS) teknikleri karşılaştırıldı.115 olgu rastgele beş gruba ayrıldı. CPAP/3 dk. grubunda: 7.5 cmH2O basınçla 3 dk. CPAP, TVS/5 L grubunda: 5 L dk-1 akımla 3 dk. TVS, TVS/8L grubunda: 8 L dk-1 akımla 3 dk. TVS, 8 DS/60 sn. grubunda: 10 L dk-1 akımla 60 sn. 8 DS, 4 DS/30 sn. grubunda: 10 L dk-1 akımla 30 sn. 4 DS tekniğiyle preoksijenasyon uygulandı. Kan gazı oda havasında, preoksijenasyon sonrasında ve apne döneminde periferik O2 satürasyonu (SpO2) % 95'e düşünce alındı. SpO2'nin % 100'den 99'a ve 95'e düştüğü süreler, % 100 O2 ile ventilasyon sonrası % 95'ten 99'a çıktığı resatürasyon süresi, ortalama kan basıncı (OKB) ve kalp atım hızları (KAH) kaydedildi. İstatistiksel değerlendirmede Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U, Wilcoxon Signed Ranks testleri kullanıldı.Preoksijenasyon sonrası parsiyel arteriyel O2 basıncındaki (PaO2) en yüksek artış TVS/8L grubunda görüldü. SpO2 % 95 iken parsiyel arteriyel CO2 basıncındaki (PaCO2) artış TVS/5L ve 4 DS/30 sn. grubunda daha yüksekti. SpO2'nin % 99'a düşmesi için geçen süre 8 DS/60 sn grubunda daha uzun bulundu.En yüksek PaO2 değerleri, en uzun desatürasyon süresi, en az PaCO2 ve pH değişikleri birlikte değerlendirilince preoksijenasyon için 10 L dk-1 akımla 8 DS/60 sn ve 8 L dk-1 akımla TVS/3 dk. tekniklerinin daha iyi olduğu kanısına varıldı.