Journals / Türk Anestezi ve Reanimasyon Dergisi / 2004 / Cilt: 32 - Sayı: 5
The musculorelaxants consumption in inhalation and intravenous anaesthesia
- Pages
- 379–382
- DOI
- —
Abstract
In general anaesthesia (inhalation and total intavenous) musculorelaxants are being used during laringoscopy-intubation. Halogeneous inhalation agents potantiate the effect of little/more nondepolarisant musculorelaxants, however this effect is unknown in total intravenous anaesthesia (TIVA). In our study we searched the expenditure of the vecuronium in both inhalation anaesthesia and TIVA. After tha regional ethical commitee approval, the ASA I and II cases randomly grouped. Eighty two cases were in inhalation anaesthesia groups (Group I; 40 patients, isoflurane+vecuronium, Gropup II; 42 patients, sevoflurane+vecuronium) and 50 patients were in TIVA group (Group III; propofol+vecuronium). Vecuronium was applied to all patients 0.08 mg kg-1 intravenous after induction and additional doses of 0.02 mg kg-1 intravenous were applied when needed. Kruskal-Wallis variance analysis is used for statistically analysis between groups. There was no statistically significant differences in anaesthesia duration between groups. Avarage vecuronium expenditure in group I was 0.01±0.07 mg min-1, in Group II 0.01±0.09 mg min-1, in Group III 0.01±0.07 mg min-1, the difference was not statistically meaningful (p=0.2038). Both sevoflurane and isoflurane increased vecuronium effect however the myorelaxant effect of propofol that is used commonly used in TIVA is still unknown. EMG studies showed that propofol decreased the electrical activity which was the result of the central affects of propofol.In our study, statistically significant myorelaxant expenditure differences did not obtained between TIVA and inhalation anaesthesia techniques.
Özet
Genel anestezi (inhalasyon/total intravenöz) uygulamalarında laringoskopi-intübasyon yanında cerrahi sahada rahatlık için kas gevşeticiler kullanılmaktadır. Halojenli inhalasyon ajanları azçok nondepolarizan kas gevşetici etkisini potansiyelize ederken, total intravenöz anestezide (TİVA) bu durum nasıldır? Çalışmamızda inhalasyon ve TİVA'da veküronyumun tekniğe bağımlı sarfı araştırılmıştır. Yerel etik kurulu onayından sonra, ASA I-II grubundan olgular rastgele gruplandırıldı. İnhalasyon anestezisi 82 olgu (Grup 1: 40 olgu, izofluran+veküronyum), Grup II: 42 olgu, sevofluran+veküronyum) ve TİVA 50 olgu (Grup III, propofol+veküronyum) olmak üzere indüksiyondan sonra 0.08 mg kg-1 ve ek dozlarda 0.02-0.03 mg kg-1 veküronyum uygulandı. Son veküronyum dozuna kadar kullanılan veküronyumun toplam miktarı gruplar için hesaplandı. Gruplar arası istatistiksel incelemede Kruskal-Wallis varyans analiz yöntemi kullanıldı. Gruplar arasında anestezi sürelerinin istatistiksel değerlendirilmesinde anlamlılık görülmedi. Grup I'de ortalama veküronyum sarfı 0.01±0.07 mg dk-1, Grup II'de 0.01±0.09 mg dk-1 ve Grup II'te 0.01±0.05 mg dk-1 bulundu. Bu değerler istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.2038). Sevofluran ve izofluran veküronyumun etkisini artırırken, TİVA'da yoğun olarak kullanılan propofolün miyorelaksan özelliğinin varlığı tartışmalıdır. EMG çalışmalarında propofolün elektriksel aktivitesinde azalma yaptığı, bunun da propofolün santral etkisinden kaynaklandığı bilinmektedir.Çalışmamızda TİVA uygulamalarında kas gevşetici sarfının inhalasyon anestezisine göre önemli farklılık göstermediği görülmüştür.