Effects of lornoxicam and ketamine in the inflammation and hyperalgesia models of rats

Sıçanlarda inflamasyon ve mekanik hiperaljezi modelinde lornoksikam ve ketaminin etkileri

A. ŞAHİN, Ö. KARAKAŞ, Ö. CANBAY, N. ÇELEBİ, A.H. KARAGÖZ, A.B. İSKİT, Ülkü AYBAR

Abstract

Aim: Lornoxicam generates a more significant anti-hiperalgesic effect than piroxicam and meloxicam. Our aim is to investigate the additive effects of lornoxicam and ketamine on nociceptive threshold of rat hindpaw and anti-inflammatory effect, with hyperalgesia and inflammation models, respectively.Materials and methods: This double blinded, randomized, placebo controlled trial includes 122 male Wistar albino rats. The hyperalgesic and inflammatory steps were made at 6 distinct groups. Group L received lornoxicam (1.3 mg kg-1, n=20), Group K ketamine (10 mg kg-1, n=20), Group KL ketamine (10 mg kg-1) and lornoxicam (1.3 mg kg-1) (n=23), Group Ç solvent (n=19), Group S saline (n=20) and Group ÇS received solvent and saline (n=20) at equal volumes, intraperitoneally. For hyperalgesic and inflammatory steps, all drugs were given intraperitoneally before15 minutes and 30 minutes, respectively, before carregeenan injection to hindpaw. 3 hours after intraplantar caregeenan injection, caregeenan induced hindpaw edema was measured via pletysmometer. 30, 60, 90, 120 minutes after formaline injection, the time for withdrawal of the hindpaw was measured by using plantar test.Results: In Group L (7.75±3.23), Group K (10.3±4.14) and Group KL (7.29±3.57), hindpaw edema measurements were found to be significantly less than in Group Ç (17.9±4.79), Group S (17.96±5.73) and Group ÇS (14.08±3.79). Anti-hyperalgesic effect was not found to be different between the Groups I, II and III, but these groups were found to have more anti-hyperalgesic effect than Group V (p

Özet

Amaç: Lornoksikam, piroksikam ve meloksikama göre daha belirgin bir antihiperaljezik etki gösterir. Lornoksikam ve ketaminin, sıçanların arka ayak nosiseptif eşiği ve antiinflamatuar etkinlik üzerindeki aditif etkilerini, sırasıyla hiperaljezi ve inflamasyon deney modelleri ile araştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Bu çift kör, randomize, plasebo kontrollü çalışmaya 122 erkek Wistar albino sıçan dahil edildi. Çalışmanın, inflamasyon ve hiperaljezik aşamaları 6 farklı deneysel grupta yapıldı. Grup L’e lornoksikam (1,3 mg kg-1, n=20), Group K’ye ketamin (10 mg kg-1, n=20), Group KL’e ketamin (10 mg kg-1) ve lornoksikam (1,3 mg kg-1) (n=23), Group Ç’e çözücü (n=19), Group S’e saline (n=20), and Group ÇS’e çözücü ve salin (n=20) eşit hacimlerde intraperitoneal olarak verildi. Sırasıyla inflamatuar ve hiperaljezik aşamalar için; arka ayağa uygulanan carrageenan enjeksiyonundan 15 dk. ve kuyruğun distal kısmına uygulanan formalin enjeksiyonundan 30 dk. önce, tüm ilaçlar intraperitoneal yolla uygulandı. Carrageenan ile indüklenen arka ayak ödemi, intraplantar carageenen enjeksiyonundan 3 saat sonra, pençe hacminin pletysmometre ile ölçülmesi ile değerlendirildi. Formalin enjeksiyonundan 30., 60., 90., 120. dakikalar sonrasında, plantar test düzeneği kullanılarak sıçanın sol arka ayağını çekmesine kadar geçen süre ölçüldü.Bulgular: Arka ayak ödem ölçümleri (ortalama+standart sapma) Grup L (7.75±3.23), Grup K (10.3±4.14) ve Grup KL (7.29±3.57)’de; Grup Ç (17.90±4.79), Grup S (17.96±5.73) ve Grup ÇS (14.08±3.79)’e göre belirgin olarak düşük bulundu. Anti-hiperaljezik etkinlik açısından Grup I, II ve III arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu; fakat bu gruplar Grup V’e göre daha yüksek anti-hiperaljezik etkinliğe sahipti (p