Journals / Türk Anestezi ve Reanimasyon Dergisi / 2010 / Cilt: 38 - Sayı: 4
Mad honey poisoning in Zonguldak province: Analysis of 72 cases
- Pages
- 278–284
- DOI
- —
Abstract
Aim: The aim of this study was to analyze the demographic, toxicologic and treatment characteristics of mad honey intoxications around Zonguldak territory. Material and Method: Patients admitted to emergency departments in Zonguldak territory, because of honey poisoning, between January 2006 and September 2009 were included in this retrospective study. Age, sex, toxicologic characteristics, heart rates, systolic and diastolic blood pressures of patients were recorded and analyzed. Results: Seventy-two cases were included in this study. It was determined that patients had ingested “mad” honey between 45 and 200 minutes (mean±SD, 78.54±37.46 minutes) before admitting to the emergency service. Patients’ heart rates were 38 to 58 bpm (mean±SD, 47.79±4.34 bpm), and systolic blood pressures ranged from 40 to 130 mm Hg (mean±SD, 73.33±16.41 mmHg). Sinus, and non-specific bradycardias were detected in 71 (98.6 %) patients, and 1 (1.4 %) patient had complete atrio-ventricular block Patients were treated with 0.5 to 3 mg (mean±SD, 0.59±0.36 mg) iv atropine and 400 to 1500 mL (mean±SD, 746.58±242.99 mL) i.v. saline 0.9 % infusion.” Conclusion: Honey poisoning should be kept in mind and dietary history should be questioned carefully in previously healthy patients admitted in ICU units with unexplained hypotension, bradycardia and complete atrioventricular block. In addition to primary cardiac, neurologic, or metabolic disorders, mad honey ingestion should be included in the differential diagnosis.
Özet
Amaç: Çalışmamızda Zonguldak bölgesindeki deli bal zehirlenmelerinin demografik, toksikolojik ve sağaltım özelliklerinin analizinin yapılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak planlanan çalışmamıza Ocak 2006-Eylül 2009 tarihleri arasında, Zonguldak ilinde acil servislere deli bal zehirlenmesi nedeniyle başvuruda bulunan olgular alındı. Hastaların, yaş, cinsiyet, toksikolojik özellikleri, kalp atım hızları, sistolik ve diyastolik kan basıncı verileri kayıt ve analiz edildi. Bulgular: Çalışmamızda 72 olgu analiz edildi. Olguların “deli” balı, acil servise başvurmadan 45 ile 200 dk. (ort±SS, 78,54±37,46 dk.) önce aldıkları belirlendi. Olguların kalp atım hızı 38 ile 58 atım dk-1 (ort±SS, 47,79±4,34 atım dk-1) ve sistolik kan basıncı değerleri 40 ile 130 mm Hg (ort±SS, 73,33±16,41 mm Hg) arasında olarak bulundu. Hastaların acil servise başvuru sırasındaki kalp ritimleri değerlendirildiğinde 71 (% 98,6) hastada sinüs bradikardisi ve non spesifik bradikardi varken 1 (% 1,4) hastada tam atriyoventriküler blok bulundu. Hastaların tedavisinde 0,5 ile 3 mg (ort±SS, 0.59±0.36 mg) atropin ve 400 ile 1500 mL (ort±SS, 746,58±242,99 mL) % 0.9 serum fizyolojik kullanıldı. Sonuç: Daha önceden sağlıklı olan ve açıklanamayan bradikardi, hipotansiyon, atriyoventriküler blok gibi bulguları olan olgularda deli bal zehirlenmesi akılda tutulmalıdır. Bu nedenle bradikardi ve hipotansiyon nedeniyle başvuran hastalarda diyet öyküsü dikkatlice alınmalıdır. Primer kardiyak, nörolojik ve metabolik hastalıkların yanında deli bal zehirlenmesi ayırıcı tanıda düşünülmelidir.