Investigating the antiinflammatuary effect of dexamethasone in an asthma mice model

Astım fare modelinde deksametazonun antiinflamatuvar etkisinin araştırılması

Hakan BULUT, Teyfik TURGUT, Yesari ERÖKSÜZ, Necip İLHAN, Gamze KIRKIL, M. Hamdi MUZ, Figen DEVECİ

Abstract

We performed an asthma mice model in this study and aimed to investigate the levels of mediators in bronchoalveolar lavage fluid (BALF), and lung tissue, and the pathological changes response to the steroid treatment. BALB/c mice divided into three groups. PBS was applied to group 1 (control group). Asthma model was performed by exposing to ovalbuminin group 2 and 3. DEX was injected to group 3. After the last DEX dose all of the mice were killed by cervical dislocation. The samples of BALF and lung tissue were obtained. IL-4 and IL-5 levels of all samples were measured and inflammatory cells were counted in BALF. Evident eosinophilia was determined in BALF of group 2. Eosinophil numbers were lower in group 3 when compared with group 2 and this was statistically significant (p 0.05). In conclusion, it is thought that anti inflammatory effect of glucocorticoids occur by inhibiting the formation of IL-4, IL-5 and eosinophils.

Özet

Deneysel astım modeli oluşturduğumuz bu çalışmada steroid tedavisinin inflamasyona katılan mediatörler ve hava yolunda oluşan patolojik değişiklikler üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmaya alınan BALB/c fareler 3 gruba ayrıldı. Grup 1’deki (kontrol grubu) farelere phosphate-buffered saline (PBS) uygulandı. Grup 2 ve 3’teki farelere ovalbumin(OVA) verilerek deneysel astım oluşturuldu. Grup 3’teki farelere deksametazon (DEX) enjekte edildi. Son DEX uygulamasından bir gün sonra tüm fareler servikal dislokasyonla öldürüldü. Bronkoalveoler lavaj (BAL) sıvısı ve akciğer doku örnekleri alındı. Örneklerin IL-4 ve IL-5 seviyeleri ölçüldü ve BAL sıvısında inflamatuvar hücre sayımı yapıldı. Grup 2’deki farelerin BAL sıvısında belirgin eozinofili saptandı. Eozinofil sayısı grup 3’te grup 2’ye nazaran istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p< 0.001). Grup 2’de, bronş ve bronşiyollerin duvarları etrafında yangısal hücre infiltrasyonu, ödem ve hiperemi tespit edildi. Grup 3’teki farelerin akciğerleri normal histolojik görünümde idi. Akciğer dokusunda her iki sitokin düzeyi grup 2’de grup 1’e göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek idi (IL-4 için p< 0.003 ve IL-5 için p< 0.002). Grup 3’te her iki sitokin düzeyi grup 2’den anlamlı olarak düşük saptandı (IL-4 için p< 0.001 ve IL-5 için, p< 0.026). BAL sıvısında da her iki sitokin düzeyi grup 2’de grup 1’e göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek iken (IL-4 için p 0.05). Sonuç olarak, glukokortikoidlerin antiinflamatuvar etkilerini IL-4, IL-5 ve eozinofil oluşumunu inhibe ederek gösterdikleri düşünülmektedir.