Prognostic factors in small cell lung cancer

Alpaslan MAYADAĞLI, Elif TORUN, Taflan SELEPÇİ, Banu SALEPÇİ, Ali FİDAN, Benan ÇAĞLAYAN

Abstract

In order to find out prognostic factors and treatment results in small cell lung cancer (SCLC), 40 patients diagnosed in one year period were prospectively analysed. Following history and physical examination, patients were grouped according to ECOG performance scale and underwent Chest X-ray and thoracic computerized tomography (CT). Complete blood count, biochemical analyses, tumor markers were taken. Abdominal USG or CT, bone scintigraphy, cranial CT or MRI and bone marrow biopsy were made for detection of metastases. Limited stage patients received chemotherapy and thoracic RT, whereas cases with extensive disease received chemotherapy. Nineteen cases had limited and 21 had extensive disease. When laboratory findings between 2 stages were compared, LDH, SGOT and GGT were significantly higher in extensive stage (p= 0.005, 0.015, 0.001, respectively). Overall median survival was 6 ± 1 months, cumulative survival in 6 and 12 months were 39% and 20.72%, respectively. Median survival was 10 ± 2 months in limited stage and 3 ± 1 months in extensive stage, with a statististically significant difference. Univariate analyses showed that incresed LDH, CA15-3, GGT and SGOT levels, hipoproteinemia and poor performance scale were poor prognostic signs (p= 0.024, 0.032, 0.047, 0.013, 0.021 ve 0.013, respectively), however multivariate analyses revealed no significant difference. Other blood tests, pleural effusion, age, mediastinal lymph node metastases and weight loss had no prognostic effect. Stage was found to be prognıostic factor with both univariate and multivariate analyses (p= 0.045).

Özet

Küçük hücreli akciğer kanseri (KHAK)’nde prognostik faktörleri ve tedavi sonuçlarını belirlemek amacıyla bir yıl süresince kliniğimizde histopatolojik olarak KHAK tanısı konan 40 hasta prospektif olarak değerlendirildi. Tüm hastalarda hikaye ve fizik muayenenin ardından ECOG skalasına göre performans skoru belirlendi, hastaların akciğer grafisi ve toraks bilgisayarlı tomografisi (BT) çekildi. Tam kan sayımı ve geniş biyokimya analizleri yapıldı, tümör belirteçlerine bakıldı. Metastaz taraması için batın ultrasonografi (USG) ya da BT, kemik sintigrafisi, kranial BT ya da manyetik rezonans (MR) ve kemik iliği biyopsisi uygulandı. Sınırlı evrede tanı konan hastalara kemoterapi ve torasik radyoterapi, yaygın evredeki hastalara ise kemoterapi uygulandı. Hastaların 19’u sınırlı, 21’i yaygın hastalık olarak evrelendirildi. Laboratuvar bulgularının evreler arası farkları değerlendirildiğinde LDH, SGOT ve GGT düzeylerinin yaygın evrede anlamlı olarak daha yüksek olduğu görüldü (sırasıyla p= 0.005, 0.015, 0.001). Tüm hastalar değerlendirildiğinde median sağkalım 6 ± 1 ay, altı aylık kümülatif sağkalım %39.47, 12 aylık kümülatif sağkalım %20.72 olarak saptandı. Sınırlı evrede median sağkalım 10 ± 2 ay, yaygın evrede 3 ± 1 ay olarak saptandı, bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı. LDH, CA15-3, GGT ve SGOT yüksekliği, hipoproteinemi ve kötü performans skoru univaryate analizlerde kötü prognostik faktörler olarak saptansa da (sırasıyla p= 0.024, 0.032, 0.047, 0.013, 0.021 ve 0.013), multivaryate analizlerle hiçbirinin bağımsız prognostik faktör olduğu gösterilemedi. Diğer kan tetkikleri, plevral sıvı varlığı, yaş, mediastinal lenf nodu tutulumu ve kilo kaybı prognostik faktör olarak bulunmadı. Univaryate analizlerle prognostik faktör olarak saptanan evre, multivaryate analizlerle de bağımsız prognostik faktör olarak saptandı (p= 0.045).