Diagnostic value of pleural fluid and serum procalcitonin levels in the diagnosis of parapneumonic pleural effusion

Parapnömonik plevral efüzyon tanısında plevral sıvı ve serum prokalsitonin düzeylerinin tanısal değeri

Canan DOĞAN, Ali Kadri ÇIRAK, Defne ÖZBEK, Semra BİLAÇEROĞLU, Ayşe ÖZSÖZ

Abstract

Introduction: To determine the diagnostic value of pleural fluid procalcitonin (PF-PCT) and serum PCT (S-PCT) levels in the diagnosis of parapneumonic pleural effusion (PPPE). Materials and Methods: Sixty five inpatients with exudative pleural fluid were consecutively included in this prospective study. Biochemical (total protein, albumin, LDH, glucose, pH, PCT) studies were performed in concurrently obtained ple- ural fluid and venous blood samples, cytologic and microbiologic (acid-fast bacillus smear/culture, nonspecific bacterial Gram stain/culture, fungal culture) studies were performed in pleural fluid. The patients were grouped as PPPE (n= 33) and non-PPPE (n= 32) after the diagnoses were definitely established. Results: A total of 65 patients (M/F: 38/27; age: 57.53 ± 18.46 years) with exudative pleural fluids were assessed. In the 33 with PPPEs, 6 simple PPPEs, 5 complicated PPPEs and 22 empyemas were determined whereas in the 32 non-PPPEs, 9 tuberculous, 10 malignant, 6 paramalignant, 5 non-specific effusions and 2 chylothoraces were determined. Compared with the non-PPPE group, more fever, pneumonic infiltrations and fluid loculation, higher sedimentation, leukocyte, fluid LDH besides lower fluid glucose, pH, albumin and protein together with lower serum LDH were determined in the PPPE group (p< 0.05). Higher PS-PCT (1.03 ± 1.27 vs. 0.06 ± 0.06 ng/mL) and S-PCT levels (0.90 ± 1.44 vs. 0.05 ± 0.02 ng/mL) were determined in the PPPE group (p= 0.000). In the PPPE group, PS-PCT and S-PCT showed positive correlation with each other while PS-PCT did with sedimentation, leukocyte, CURB-65 and serum LDH, and S-PCT did with sedimentation, CURB-65 and duration of hospitalization. ROC curve, a specificity of 96.9% and a sensitivity of 57.5% were determined for an optimal PS-PCT cut-off level (0.285 ng/mL), and a specificity of %96.9 and a sensitivity of %66.6 for an optimal S-PCT cut-off level (0.105 ng/mL) that could differentiate PPPE. Conclusion: PS/S-PCT levels were found to be highly efficient in excluding PPPE but not sufficiently reliable in the diagno- sis of it. However, these findings should be reassessed in a larger group of cases that have not been given any antibiotic/an- ti-inflammatory treatment.

Özet

Giriş: Bu çalışmada amaç, parapnömonik plevral efüzyon (PPPE) tanısında, plevral sıvı prokalsitonin (PS-PCT) ve serum PCT (S-PCT) düzeylerinin tanısal değerini belirlemektir. Materyal ve Metod: Hastanemizde yatan 65 eksüdatif plevral sıvılı hasta, ardışık olarak bu prospektif çalışmaya alınmıştır. Transüdatif sıvılı, > 3 gün antibiyotik/antiinflamatuvar tedavi görmüş ve/veya torasentez için kontrendike olgular çalışmaya alınmamıştır. Eş zamanlı plevral sıvı ve venöz kan örneklerinde biyokimyasal [total protein, albumin, laktat dehidrogenaz (LDH), glukoz, pH, PCT], sadece plevral sıvı örneklerinde ise sitolojik ve mikrobiyolojik (aside dirençli basil yayma/kültürü, nonspesifik bakteri Gram boyama/kültürü, mantar kültürü) incelemeler yapıldı. Tanılar kesinleştirildikten sonra olgular, PPPE (n= 33) ve PPPE dışı (n= 32) grup olarak sınıflandırıldı. Bulgular: Toplam 65 eksüdatif plevral sıvılı olgu (E/K: 38/27; yaş: 57.53 ± 18.46 yıl). değerlendirildi. Otuz üç PPPE’li olgunun altısında basit PPPE, beşinde komplike PPPE ve 22’sinde ampiyem, PPPE dışı 32 olgunun dokuzunda tüberküloz, onunda malign, altısında paramalign, beşinde nonspesifik plörezi ve ikisinde şilotoraks saptandı. PPPE dışı grupla karşılaştırıl- dığında, PPPE grubunda daha fazla ateş, pnömonik infiltrasyon ve sıvı lokülasyonu, daha yüksek sedimentasyon, lökosit, sıvı LDH’si yanı sıra daha düşük sıvı glukoz, pH, albumin ve proteini ile serum LDH’si belirlendi (p< 0.05). PPPE grubun- da, daha yüksek PS-PCT (1.03 ± 1.27’ye karşılık 0.06 ± 0.06 ng/mL) ve S-PCT düzeyleri (0.90 ± 1.44’e karşılık 0.05 ± 0.02 ng/mL) saptandı (p= 0.000). PPPE grubunda PS-PCT ve S-PCT birbirleri ile, PS-PCT sedimentasyon, lökosit, CURB-65, serum LDH’sı ile, S-PCT ise sedimentasyon, CURB-65 ve yatış süresi ile pozitif korelasyon gösterdi. ROC eğrisine göre, PPPE’yi ayırt ettirebilecek optimal eşik PS-PCT değeri (0.285 ng/mL) için özgüllük %96.9, duyarlılık %57.5, optimal eşik S-PCT değeri (0.105 ng/mL) için özgüllük %96.9, duyarlılık %66.6 olarak saptandı. Sonuç: PS/S-PCT düzeyleri, PPPE’nin dışlanmasında yüksek etkinliğe sahip ancak tanısında yeterince güvenilir bulunmamıştır. Ancak, daha fazla sayıda ve hiç antibiyotik/antiinflamatuvar tedavi almamış olgularla yapılacak çalışmalarda bu bulguların yeniden değerlendirilmesi gerekir.