Journals / Tüberküloz ve Toraks / 2020 / Cilt: 68 - Sayı: 1
Relationship between ghrelin and obestatin levels and ghrelin/obestatin ratio in patients with asthma
- Journal
- Tüberküloz ve Toraks
- Pages
- 9–16
- DOI
- —
Abstract
Relationship between ghrelin and obestatin levels and ghrelin/obestatinratio in patients with asthmaIntroduction: This study aimed to evaluate serum levels of ghrelin andobestatin as well as the ghrelin/obestatin ratio in non-obese patients withasthma and in healthy non-asthmatic controls and analyzed the relationshipsto clinical outcomes.Materials and Methods: 51 patients with stable persistent asthma and 36healthy controls were included to the study. Pulmonary function tests wereconducted in all case. Skin prick test and an asthma control test wereconducted in patients with asthma. All patients and controls were comparedin terms of ghrelin and obestatin levels, as well as the ghrelin/obestatin ratio.Plasma concentrations of ghrelin and obestatin were detected by enzymelinked immunosorbent assay. Homeostasis model assessment-insulin resistance(HOMA-IR) scores were calculated as an index of insulin resistance.Results: No differences in ghrelin or obestatin levels or the ghrelin/obestatinratio were detected between patients with asthma and the control group.Ghrelin levels were significantly lower in obese patients. The HOMA-IR scorewas significantly higher in patients with asthma than in controls.Conclusion: Ghrelin and obestatin levels, and the ghrelin/obestatin ratio, weresimilar in controls and patients with stable asthma. Although the groups weresimilar in terms of body mass index and waist circumference, the HOMA-IRscore was significantly higher in patients with asthma.
Özet
Giriş: Obezite astım için bağımsız bir risk faktörüdür. Obezite ilişkili hormonların astım gelişiminde önemli rol oynadığı düşünülmektedir. Bu çalışmada ghrelin, obestatin düzeyleri ve ghrelin/obestatin hormonunun astımlı hastalar ve sağlıklı kontrol grubu arasındaki ilişkileri ve klinik sonuçlarını araştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Elli bir stabil dönemde, persistan astımlı hasta ve 36 sağlıklı kontrol grubu çalışmaya dahil edildi. Tüm olgulara solunum fonksiyon testi yapıldı. Astımlı hastalara astım kontrol testi uygulandı. Allerjik ve allerjik olmayan astımlı hastalar arasındaki farklılığı araştırma amacıyla astımlı hastalara deri prik testi uygulandı. Tüm hastalar ve kontrol grubu ghrelin, obestatin düzeyleri ve ghrelin/obestatin oranı açısından araştırıldı. Ghrelin ve obestatinin plazma konsantrasyonları enzim bağlı immünosorbent tetkiki ile tespit edildi. Homeostaz modeli değerlendirme-insülin direnci (HOMA-IR) skorları, insülin direncinin bir indeksi olarak hesaplandı. Tüm olgularda C-reaktif protein seviyeleri ölçüldü. Bulgular: Astımlı hastalar ve kontrol grubu arasında ghrelin veya obestatin düzeyleri veya ghrelin/obestatin oranları açısından anlamlı bir fark bulunmadı. Ghrelin düzeyleri obez hastalarda anlamlı derecede düşüktü. HOMA-IR skoru astım grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Sonuç: Ghrelin, obestatin düzeyleri ve ghrelin/obestatin oranı kontroller ve stabil astımlı hastalarda benzerdi. Her ne kadar gruplar vücut kitle indeksi ve bel çevresi açısından benzer olsa da, HOMA-IR skoru astımlı hastalarda kontrollere göre anlamlı derecede yüksekti. Bu sonuçlara dayanarak astımda kronik inflamasyon, obeziteden bağımsız olarak insülin direncine neden olabilir.