Bazı DNA cayraz inhibitörlerinin sentetik besinde yetiştirilen Pimpla turionellae (Hymenoptera. Ichneumonidae) larvalarının yaşama ve gelişmesine etkileri

Effects of some DNA gyrase inhibitors on the survival and development of Pimpla turionellae (Hymenoptera. Ichneumonidae) larvae reared on an artificial diet

Abstract

The effects of 13 antimicrobial agents that have different structures and modes of action, on the survival and development of the hymenopterous endoparasitoid, Pimpla turionellae L., were investigated by rearing the larvae aseptically on chemically defined synthetic diets. These effects varied according to their kind and dietary levels. The agents tested exerted their effects generally during the post-larval development of the insect. The post-larval survival and development were negatively affected by most of the agents tested at certain levels. The antimicrobial agents tested also affected the larval development but had no significant effects on the larval survival of the insect. The larvae showed a wide tolerance against both the kind and dietary levels of the agents. None of the agents tested were toxic to the larvae. Sodium benzoate and nystatin at low levels had positive effects on the food consumption of the larvae.

Özet

Endoparazitoid bir zarkanatlı türü, Pimpla turionellae L., kimyasal yapısı bilinen sentetik besin ortamlarında aseptik şartlarda beslenerek, güçlü antibakteriyel ajanlar olan novobiyosin, nalidiksik ve oksolinik asitin böceğin yaşama ve gelişmesine ayrı ayrı etkileri inclendi. Beşinci evredeki larvaların yaşama yüzdesi antibiyotiklerin farklı miktalarını içeren besinler tarafından önemli derecede etkilenmemiştir. Novobiyosinin en düşük miktarını içeren besin pup ve ergin yüzdesini önemli derecede artırmıştır. Bu miktar aynı zamanda beşinci evreye ulaşmak için gereken süreyi kısaltmış, ancak larvaların ergin evreye kadar gelişmesi üzerinde önemli bir etki yapmamıştır. Oksolinik asitin en düşük miktarı yaşama üzerinde etkili olmazken böceğin gelişmesini geçiktirmiştir. Antibiyotiklerin yüksek miktarları genellikle gelişme oranını artırmış, yaşamayı düşürmüştür. Nalidiksik asitin denenen bütün miktarları ise yaşamayı dikkate değer bir şekilde düşürmüştür. Bu sonuçlar novobiyosinin ve bir dereceye kadar oksolinik asitin denenen en düşük miktarının böceğin biyolojik kontrol amacıyla yapay ortamlarda yetiştirilmesinde kullanılan sentetik besinlere ilave edilebileceğini göstermektedir.