Journals / Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences / 2010 / Cilt: 34 - Sayı: 1

β-1,3/1,6 glukan uygulamalarının sağlıklı Nil tilapia (Oreochromis niloticus L., 1758)’larında bazı hematolojik parametreler ve özel olmayan hücresel immun yanıt üzerine etkisi

Influence of β-1,3/1,6 glucan applications on some non-specific cellular immune response and haematologic parameters of healthy Nile tilapia (Oreochromis niloticus L., 1758)

Pages
75–81
DOI
—

Abstract

In this study, the effects of β-glucan administration at different dosages on non-specific immune response and haematological parameters in healthy Nile tilapia (Oreochromis niloticus L.) were investigated. Fish were fed with diets containing 0.5% and 0.1% glucan (experiment) and without glucan (control) for 2 weeks. After feeding for 2 weeks with 2 different dosages, erythrocyte (RBC), leukocyte (WBC), hematocrit (Hct), haemoglobin (Hb) amount, leukocyte cell types (percentage of lymphocyte, monocyte, neutrophil, eosinophil), the values of phagocytic activities, erythrocyte cell indexes (MCV and MCH) and blood cell sizes were determined. WBC and phagocytic activity amounts, percentages of lymphocyte and monocyte of fish fed with the diets containing 0.1% glucan were higher than 0.5% glucan and control groups (P 0.05).

Özet

Bu araştırmada, Nil tilapia (Oreochromis niloticus L.)’larında farklı dozlarda β-glukan uygulamasının özel olmayan immun yanıt ve hematolojik parametreler üzerine etkisi araştırılmıştır. Balıklar iki hafta boyunca % 0,5 ve % 0,1 oranlarında (deney) glukan içeren ve glukan içermeyen (kontrol) yemlerle beslenmişlerdir. İki farklı dozla iki haftalık besleme sonrasında, eritrosit (RBC), lökosit (WBC), hematokrit (Hct), hemoglobin (Hb) miktarı, lökosit hücre tipleri (lenfosit, monosit, nötrofil, eosinofil yüzdeleri), fagositik aktivite miktarı, eritrosit hücre indeksleri (MCV, MCH) ve kan hücre büyüklükleri tayin edilmiştir. Denemenin sonunda, % 0,1 oranında glukan ile beslenen balıklarda WBC ve fagositik aktivite miktarları, lenfosit ve monosit yüzdeleri, % 0,5 oranındaki glukan ve kontrol gruplarından daha yüksek bulunmuştur (P 0,05).