Intralesional epidermal growth factor application is a potential therapeutic strategy to improve diabetic foot ulcer healing and prevent amputation

İntralezyonal epidermal büyüme faktörü uygulaması diyabetik ayak ülseri iyileşmesine ve ampütasyonu önlemeye katkı sağlayan potansiyel bir tedavidir

Ömer Arda ÇETİNKAYA, Süleyman Utku ÇELİK, Miraç Barış ERZİNCAN, Barış HAZIR, Hakan UNCU

Abstract

Objective: This study aimed to investigate the efficacy of intralesional epidermal growth factor (EGF) in preventing the extremity from a major amputation and its effects on wound healing in chronic diabetic foot ulcers (DFUs).Material and Methods: Thirty-three patients with DFUs were treated with intralesional EGF application between January 2013 and January 2017.The first endpoint was to determine the prevention rate of major amputation within 12 months following treatment. The second endpoints were therecovery of ulcer surface area with ≥ 50% granulation following two months and the healing of ulcer surface area with ≥ 75% granulation following sixmonths after the first application of EGF.Results: After three patients were excluded because of major side effects in the remaining 30 patients (48 DFUs), granulation rate of ≥ 50% was achievedin 24 (37 DFUs) patients, and not achieved in 6 (11 DFUs) patients eight weeks following the EGF application. A granulation rate of ≥ 75% was achieved in21 (31 DFUs) patients after six months. At 12 months following the treatment, one major and seven minor amputations were performed, a total of 10 DFUsin five patients were not healed, and the DFUs in 17 patients completely recovered.Conclusion: Intralesional EGF application has positive results in addition to good foot care in DFUs, and promising results can be obtained by protecting the extremity from amputation by using it in patients whose vascular intervention methods are not appropriate and have DFUs that do not healwith conventional wound care treatments.

Özet

Giriş ve Amaç: Çalışmanın amacı, kronik diyabetik ayak ülseri (DAÜ) olan hastalarda intralezyonal epidermal büyüme faktörü (EBF) uygulamasının yara iyileşmesi üzerine etkisini ve ekstremiteyi majör ampütasyondan koruma etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: DAÜ olan 33 hasta Ocak 2013-Ocak 2017 tarihleri arasında intralezyonal EBF uygulaması ile tedavi edildi. Öncelikli amacımız, tedaviyi takip eden 12 ay içinde majör ampütasyonu önleme oranını belirlemekti. İkincil amaçlarımız ise EBF’nin ilk uygulamasından altı ay sonra ≥ %50 granülasyon ile ülser yüzey alanının iyileşmesini ve altı ay sonra en az %75 granülasyon ile gerçekleşen iyileşme oranını belirlemekti. Bulgular: Üç hasta majör ilaç yan etkileri nedeniyle çalışma dışı bırakıldıktan sonra, toplam 30 (48 DAÜ) hastanın, 24 (37 DAÜ)’ünde EBF tedavisinin başlangıcından sekiz hafta sonra ≥ %50 granülasyon elde edilirken, 6 (11 DAÜ) hastada istenilen düzeyde granülasyon sağlanamamıştır. Tedavinin altıncı ayında ise toplam 21 (31 DAÜ) hastada %75 ve üzeri granülasyon oranı elde edilmiştir. Son olarak tedaviyi takip eden 12. ayda bir majör ve yedi minör ampütasyon yapılırken beş hastada toplam 10 DAÜ’de iyileşme gösterilememiş, 17 hastada ise DAÜ tamamen düzelmiştir. Sonuç: İntralezyonal EBF uygulamasının, iyi ayak bakımına ek olarak, DAÜ olan hastalarda olumlu sonuçları görülmektedir. Ayrıca, vasküler girişimlerin uygun olmadığı ve konvansiyonel yara bakımı yöntemleriyle iyileşmeyen DAÜ’lerde ekstremitenin ampütasyondan korunması ile ilgili umut verici sonuçlara sahiptir.