Association of CDH1 -160 C → A and -347 G→ GA polymorphisms and expression of E-cadherin and gastric cancer: A case-control study

CDH1 -160 C → A ve -347 G → GA polimorfizmleri ve E-kaderin ekspresyonunun mide kanseri ile ilişkisi: Bir vaka-kontrol çalışması

Mehmet GÜZEL, Mustafa HASBAHÇECİ, Adem AKÇAKAYA, Tuğba AYDOĞAN KİRİŞ, Fatma Betül AKÇAKAYA, Bedia ÇAKMAKOĞLU, Nurcan ÜNVER

Abstract

Objective: The loss of function of the E-cadherin (CDH1) gene with -160 C→A and -347 G→GA polymorphisms is regarded as a critical step for gastric cancer. It was aimed to investigate possible association of these polymorphisms and immunoexpression of E-cadherin with gastric cancer. Material and Methods: Gastric adenocarcinoma patients and individuals with benign gastric pathologies were included in this case-control study. Demographic data and pathological findings were recorded. Immunohistochemical staining of E-cadherin expression and analysis of -160 C→A and -347 G→GA polymorphisms were done. Differences between allele frequencies of -160 C→A and -347 G→GA polymorphisms and expression of E-cadherin were the primary outcomes. Results: There were 78 gastric cancer patients (Group A) and 113 individuals with benign gastric pathologies (Group B). The number of male patients and mean age were higher in Group A (p 0.05 for all). There was a significant association between -160 C→A polymorphism and grade of E-cadherin expression (p= 0.013). There were no significant differences between survival rates with -160 C→A, 347 G→GA and intensity of E-cadherin expression (p> 0.05 for all). There was no significant association between -160 C→A and -347 G→GA polymorphisms and gastric cancer. Conclusion: There was no impact of E-cadherin expression on tumoral features and survival in gastric cancer. -160 C→A polymorphism may influence the expression of E-cadherin in gastric cancer.

Özet

Giriş ve Amaç: E-kaderin (CDH1) geninin -160 C → A ve -347 G → GA polimorfizmleri ile fonksiyon kaybı, mide kanseri için kritik bir adım olarak kabul edilmektedir. Bu polimorfizmlerin ve E-kaderin immünekspresyonunun mide kanseri ile olası ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Mide adenokarsinomu olan hastalar ve benign mide patolojileri olan bireyler bu vaka kontrol çalışmasına dahil edildi. Demografik veriler ve patolojik bulgular kaydedildi. E-kaderin ekspresyonunun immünohistokimyasal boyaması ve -160 C → A ve -347 G → GA polimorfizmlerinin analizi yapıldı. -160 C → A ve -347 G → GA polimorfizmlerinin allel frekansları ve E-kaderin ekspresyonu arasındaki farklar birincil sonuçlardı. Bulgular: 78 mide kanseri hastası (Grup A) ve benign mide patolojisi olan 113 birey (Grup B) vardı. Erkek hasta sayısı ve ortalama yaş grup A’da daha yüksekti (p 0,05). -160 C → A polimorfizmi ile E-kaderin ekspresyonunun derecesi arasında anlamlı bir ilişki vardı (p = 0,013). -160 C → A, 347 G → GA ile hayatta kalma oranları ve E-kaderin ekspresyonunun yoğunluğu arasında anlamlı fark yoktu (tümü için p> 0,05). -160 C → A ve -347 G → GA polimorfizmleri ve mide kanseri arasında anlamlı bir ilişki yoktu. Sonuç: E-kaderin ekspresyonunun tümör özellikleri ve mide kanserinin sağkalımı üzerine etkisi yoktu. -160 C → A polimorfizmi, mide kanserinde E-kaderin ekspresyonunu etkileyebilir.