Evaluation of Echinococcus DNA by polymerase chain reaction (PCR) in cystic Echinococcosis of the liver

Karaciğer hidatik kisti hastalarında polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) yöntemi ile ekinokok DNA’sının araştırılması

Mehmet Tolga KIRIŞ, Sefa ERGÜN, Ozan AKINCI, Sevgi ERGİN, Mehmet VELİDEDEOĞLU, Bekir Sami KOCAZEYBEK, Ertuğrul GÖKSOY

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine the DNA and genotypes of Echinococcus granulosus in liver cyst hydatids isolated in humans. Material and Methods: This study was conducted prospectively at the Department of General Surgery of the Cerrahpaşa School of Medicine, University of İstanbul-Cerrahpaşa, between January 2015 and June 2016 in 30 patients who were operated on for cystic Echinococcosis. E. granulosus DNA was analyzed using the Polymerase Chain Reaction (PCR) method in the cyst samples (protoscolex and/or germinative membrane) obtained during the operation, and genotype was determined in the PCR positive samples by sequence analysis. At the same time, indirect hemagglutination (IHA) was used to test for the presence of antibodies in the patients’ blood. Results: E. granulosus DNA was found in 29 out of 30 cystic Echinococcosis of the liver samples. All of the 29 cystic Echinococcosis samples were found to be G1 (sheep) species. Also, IHA was positive in 22 patients and negative in eight patients. Conclusion: In the present study, G1 species was the most commonly seen liver cystic Echinococcosis species. We suggest that a vaccine, which could be developed against prevalent regional genotypes, would be efficacious in the prevention of the disease with a cause of mortality and morbidity.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada insandan izole edilen karaciğer hidatik kistlerinde Echinococcus granulosus DNA ve genotiplerinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışma prospektif randomize olarak, 2015 Ocak-2016 Haziran tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı’nda karaciğer hidatik kisti tanısı ile ameliyat edilen 30 hasta üzerinde gerçekleştirildi. Ameliyat sırasında elde edilen kist örneklerinde (protoskoleks ve/veya germinatif membran) Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PZR) yöntemiyle E. granulosus DNA’sı araştırıldı ve pozitif bulunan örneklerde dizi analizi yöntemiyle genotip tayini yapıldı. Aynı zamanda ameliyat öncesinde hastaların kanlarında indirekt hemaglütinasyon testi (IHA) ile antikor varlığı araştırıldı. Bulgular: İncelenen 30 karaciğer hidatik kisti örneğinin 29’unda E. granulosus DNA’sı saptandı. 29 hidatik kist örneğinin tamamının G1 (koyun) suşu olduğu görüldü. Ayrıca 22 hastada IHA pozitif, sekiz hastada ise negatif idi. Sonuç: Çalışmamızda en sık görülen hidatik kist genotipi G1 suşudur. Bölgesel olarak yaygın görülen genotiplere uygun geliştirilebilecek bir aşının bu morbidite ve mortalite kaynağı hastalığın önlenmesinde etkili olacağını düşünüyoruz.