Impact of Particle-Size Reduction on the Solubility and Antidiabetic Activity of Extracts of Leaves of Vinca rosea

Partikül Büyüklüğünün Azaltılmasının Vinca rosea Yaprak Ekstresinin Çözünürlüğü ve Antidiyabetik Aktivitesi Üzerine Etkisi

Khalid HUSSAIN, Abida QAMAR, Nadeem Irfan BUKHAR, Amjad HUSSAIN, Naureen SHEHZADI, Shaista QAMAR, Sajida PARVEEN

Abstract

Objectives: The present study aimed to enhance the aqueous solubility of methanol extract of leaves of Vinca rosea (family: Apocynaceae) byparticle-size reduction using milling and to evaluate its antidiabetic activity.Materials and Methods: The methanol extract (ME) was micronized using a vibratory ball mill, operated at a vibratory speed of 15 Hz for 60 min atroom temperature, and the resulting extract micronized ME (MME) was investigated to determine particle size, solubility, UV/visible profile, and invitro antidiabetic activity.Results: The average particle size of MME was 0.753±0.227 µm, which was less than half of that of the ME (2.007±0.965 µm). The solubility ofMME was greater than that of the ME. MME exhibited 65.63%, 18.0%, and 96.87% higher antidiabetic activity in the glucose uptake by the yeast cellsmethod, hemoglobin glycosylation assay, and the alpha amylase inhibition assay, respectively (p

Özet

Amaç: Bu çalışmada Vinca rosea (familya: Apocynaceae) yapraklarının metanol ekstresinin öğütme işlemi kullanılarak partikül büyüklüğünün azaltılması ile sudaki çözünürlüğünün artırılması ve antidiyabetik aktivitesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Metanol ekstresi (ME) titreşimli bir bilyalı değirmen kullanılarak oda sıcaklığında 60 dakika boyunca 15 Hz’lik bir titreşim hızında mikronize ME (MME) edilmiş ve elde edilen ekstrenin partikül büyüklüğü, çözünürlüğü, UV/görünür bölge profili ve in vitro antidiyabetik aktivitesi araştırılmıştır. Bulgular: MME’nin ortalama partikül büyüklüğünün 0.753±0.227 µm olduğu ve bu değerin ME’nin partikül büyüklüğünün (2.007±0.965 µm) yarısından az olduğu belirlenmiştir. MME’nin çözünürlüğünün, ME’ninkinden daha fazla olduğu saptanmıştır. MME, glukoz alımında, maya hücreleri yöntemi, hemoglobin glikozilasyon ve alfa amilaz inhibisyon deneylerinde, sırasıyla %65.63, %18.0 ve %96.87 daha yüksek antidiyabetik aktivite sergilemiştir (p