Method Validation of Contact and Immersion TLCbioautography for Determination of Streptomycin Sulfate in Shrimp

Karideste Streptomisin Sülfat Tayini için Kontak ve İmmersiyon İTKbiyootografi Yönteminin Validasyonu

Isnaeni ISNAENI, Febri ANNURYANTI, Asri DARMAWAT, Iftitahatur ROSYIDAH, Aprelita Nurelli DWIANA

Abstract

Objectives: Contact and immersion thin layer chromatography (TLC)-bioautography were developed for identification and quantification ofstreptomycin sulfate in shrimp.Materials and Methods: TLC of streptomycin sulfate standard solution was carried out using silica gel F254 and 7.5% of KH2PO4 solution as stationaryand mobile phase, respectively.Results: The retardation factor of the streptomycin sulfate standard was 0.51 and the selectivity of streptomycin sulfate was 4.1 with the presenceof kanamycin sulfate in the shrimp. The bioautography was performed with Escherichia coli ATCC 8739 as a test bacterium. The limit of detectionof streptomycin sulfate obtained by contact and immersion TLC-bioautography was 0.24 µg and 0.16 µg, respectively. Both methods showed goodlinearity with an r value greater than 0.999 and a Vxo value less than 2%. The accuracy of the contact and immersion TLC-bioautography was testedby standard addition method and the obtained percentage recovery was 86.93±1.60% and 96.42±0.65%, respectively. The coefficient of variation ofthe contact and immersion TLC-bioautography was 2.39±1.79% and 0.53±0.17%, respectively.Conclusion: The immersion TLC-bioautography was more sensitive with better recovery than the contact TLC-bioautography. In addition, immersionTLC-bioautography was successfully employed for determination of streptomycin sulfate in shrimp.

Özet

Amaç: Kontak ve immersiyon ince tabaka kromatografisi (İTK)-biyootografi, karideslerde streptomisin sülfatın tanımlanması ve miktarının belirlenmesi için geliştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: İTK, streptomisin sülfat standart çözeltisi, sabit ve hareketli faz olarak sırasıyla silika jel F254 ve %7,5 KH2 P04çözeltisi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Streptomisin sülfat standardının alıkonma zamanı 0,51 olarak bulunmuştur ve karideste kanamisin sülfat varlığında streptomisin sülfatın seçiciliği 4,1 olarak tespit edilmiştir. Biyootografi, bir test bakterisi olan Escherichia coli ATCC 8739 kullanılarak yapılmıştır. Kontak ve immersiyon İTK-biyootografi ile elde edilen streptomisin sülfat tayini için sınır değerler, sırasıyla 0,24 µg ve 0,16 µg olarak bulunmuştur. Her iki yöntem de r değeri 0,999’dan büyük ve Vxo değeri %2’den düşük olan iyi doğrusallık göstermiştir. Kontak ve immersiyon İTK-biyootografinin doğruluğu standart ekleme yöntemi ile test edildi ve elde edilen yüzde geri kazanım sırasıyla %86,93±1,60 ve %96,42±0,65 olarak bulunmuştur. Kontak ve immersiyon İTK-biyootografinin varyasyon katsayısı sırasıyla %2,39±1,79 ve %0,53±0,17’dir. Sonuç: İmmersiyon İTK-biyootografi, geri kazanımının daha iyi olması nedeniyle kontak İTK -biyootografiden daha hassas olduğu sonucuna varılmıştır. Ek olarak, immersiyon İTK-biyootografi, karideslerde streptomisin sülfatın belirlenmesi için başarıyla kullanılmıştır.