Obstetrician-gynecologists’ practice patterns regarding HPV testing in cervical cancer screening in Turkey

Türkiye’de kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarının serviks kanseri taramasında HPV testi ile ilgili uygulama paternleri

Abstract

Objective: To determine obstetrician-gynecologists’ (OBGYNs) practice patterns regarding human papillomavirus (HPV) testing in cervical cancer screening.Secondly, we aimed to examine OBGYNs’ adherence to guidelines in the management of women with HPV-positive test results.Materials and Methods: The study was a cross-sectional survey conducted in Antalya and Istanbul provinces in Turkey using a self-reported questionnaire.A 12-item questionnaire form was administered to the participants in face-to-face interviews. Of the targeted participants, 343 OBGYNs completed thequestionnaire.Results: The majority of participants, (81.0%) stated that they offered/used HPV testing in cervical cancer screening. Of those, most OBGYNs (89.9%)preferred to use HPV testing concomitant with cervical cytology (co-testing) whereas only 10.1% preferred to use HPV testing alone (primary HPV testing).The most preferred screening intervals for women with HPV-negative results were 5 years (53.4%) and 3 years (19.9%), respectively. In compliance withthe guidelines, the rate of participants who recommended “referral directly to colposcopy” for women who were HPV16/18-positive and cytology-negative;and “co-testing at 12 months” for women who were positive for HPV genotypes other than HPV16/18 and cytology-negative was 53.1%. Multivariateanalysis revealed that the “professional working setting” was the sole independent determinant of the adherence to the guidelines. OBGYNs working inprivate settings had the worst adherence rate (42.4%).Conclusion: Primary HPV testing is not yet widespread among Turkish OBGYNs. Moreover, adherence to practice guidelines in the management of HPVpositive test results is relatively low. There is a need for continuing medical education regarding screening programs and the management of women withpositive screening results.

Özet

Amaç: Birincil olarak, kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarının servikal kanser taramasındaki uygulama paternlerini saptamayı; ikincil olarak ise kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarının insan papilloma virüsü (HPV)-pozitif test sonucu olan kadınların yönetiminde kılavuzlara bağlılıklarını incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, bir öz-bildirim anketi kullanılarak, Türkiye’de Antalya ve İstanbul illerinde yapılan çapraz-kesitsel bir araştırmadır. On iki maddelik anket formu, yüz yüze görüşme yöntemi ile katılımcılara uygulandı. Hedeflenen katılımcılardan 343 kadın hastalıkları ve doğum uzmanı anketi tamamladı. Bulgular: Katılımcıların çoğunluğu (%81,0) servikal kanser taramasında HPV testini kullandıklarını/önerdiklerini belirtti. Bu hekimlerin büyük çoğunluğu (%89,9) HPV testini servikal sitoloji ile eş zamanlı (cotest) olarak kullanmayı tercih etmekteyken sadece %10,1’i HPV testini tek başına (primer HPV testi) kullanmayı tercih etmektedir. HPV-negatif sonucu olan kadınlarda en sık tercih edilen tarama aralığı sırasıyla 5 (%53,4) ve 3 yıl (%19,9) idi. Kılavuzlarla uyumlu olarak, HPV 16/18 pozitif ve sitoloji sonucu negatif olan kadınlarda “doğrudan kolposkopi”, HPV16/18 haricindeki HPV genotipleri pozitif iken sitoloji sonucu negatif olan kadınlarda ise “12 ay sonra cotest” öneren katılımcıların oranı %53,1 idi. Çok değişkenli analiz, “profesyonel çalışma ortamı”nın kılavuzlara bağlılığın tek bağımsız belirleyicisi olduğunu gösterdi. Özel kurumlarda çalışan kadın hastalıkları ve doğum uzmanları kılavuzlara en kötü uyum oranına (%42,4) sahipti. Sonuç: Primer HPV testi kullanımı Türk kadın hastalıkları ve doğum uzmanları arasında henüz yaygınlaşmamıştır. Üstelik, HPV-pozitif test sonuçlarının yönetiminde uygulama kılavuzlarına bağlılık görece düşüktür. Tarama programları ve pozitif tarama sonuçları olan kadınların yönetimi ile ilgili sürekli tıp eğitimine ihtiyaç bulunmaktadır.