Opinions of Community Pharmacists About Collaboration with General Practitioners: A Descriptive Pilot Study After New Legislation in Turkey

Serbest Eczacıların Aile Hekimleri ile Çalışmaları Konusundaki Düşünceleri: Türkiye’deki Yeni Yasal Düzenleme Sonrası Tanımlayıcı Bir Pilot Çalışma

Abstract

Objectives: Committed legal regulations in primary healthcare services have resulted in certain issues and requirements about communitypharmacy practices in Turkey. A professional collaboration between general practitioners and pharmacists is essential for the continuity of carein primary care settings. Therefore, the aim of this was study to explore community pharmacists’ opinions on collaborative care along with newprimary care regulations.Materials and Methods: A web-based questionnaire was implemented during a period of five months to a voluntary sample of community pharmacists.The questionnaire consisted of multiple-choice questions that allowed participants to select more than one answer wherever appropriate.Results: One hundred ninety-seven community pharmacists responded to the questionnaire; 66% were younger than 39 years and had less than15 years’ experience in the profession. In general, the pharmacists are willing to be involved in maintaining continuity of care, especially in patientcounselling. However, 10.7% of participants indicated that the main reasons for not being actively involved in patient care were ‘mainly dealingwith explaining prescription co-payment procedures’ and ‘having unfavorable attitudes of other healthcare professionals’. They believed that theircontributions were restricted by laws and regulations (14.2%) as well as declined perceived reputation (53.8%) of the profession among the public.Conclusion: Revealing misperceptions among patients and healthcare professionals, overcoming limitations of current practice and an understandingof each profession’s responsibilities may lead to formation of a new and more effective model of care.

Özet

Amaç: Birinci basamak sağlık hizmetlerinde yapılan yasal düzenlemeler, serbest eczacılık hizmetlerinde bazı hususların ve ihtiyaçların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde eczacılar ve aile hekimleri arasındaki profesyonel işbirliği, sağlık bakım hizmetinin devamlılığının sağlanması için gereklidir. Bu nedenle bu çalışma, serbest eczacıların birinci basamak sağlık hizmetlerindeki yeni düzenlemeler ile, işbirliği şeklindeki bakım hizmetleri hakkındaki görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: İnternet sayfası tabanlı anket çalışması, 5 ay süre ile, gönüllü olarak katılım sağlayan bir serbest eczacı örneklemine uygulanmıştır. Anket, çoktan seçmeli sorulardan oluşmaktadır ve gerektiğinde katılımcıların birden fazla seçenek seçmesine olanak sağlamaktadır. Bulgular: Çalışmada, 197 serbest eczacı soruları cevaplamıştır; katılımcıların %66’sı >39 yaş ve 15 yıldan daha az tecrübesi olan eczacılardır. Genel olarak, eczacılar bakımın devamlılığını sağlamak konusunda, özellikle hasta danışmanlığında, katılımcı olmaya istekli olduklarını belirtmiştir. Ancak, katılımcıların %10.7’si, aktif olarak hasta bakımına katılamamanın temel nedeninin; ‘reçete geri-ödeme prosedürleri ile uğraşmak’ ve ‘diğer sağlık çalışanları tarafından teşvik edici olmayan tavırlar’ olduğunu belirtmiştir. Katılımcılar, bu katkılarının var olan yasal düzenlemeler (%14.2) ve toplumda azalan saygınlık (%53.8) nedeniyle kısıtlandığına inanmaktadır. Sonuç: Hastalar ve sağlık çalışanları arasında var olan yanlış algıların açığa çıkarılması, var olan hizmetteki sınırlamaları ortadan kaldıracak ve her mesleğin sorumluluklarının anlaşılması, yeni ve daha etkin bir bakım modelinin oluşturulmasına yardımcı olacaktır.