Sıçanlarda invajinasyona bağlı intestinal iskemi reperfüzyon hasarında selenyumun koruyucu etkisi

Protective effect of selenium on intussusception-induced ischemia/reperfusion intestinal oxidative injury in rats

Tutku SOYER, Murat ÇAKMAK, Günnur DİKMEN, Pakize DOĞAN, Salih SOMUNCU, Hülya AKMAN, Şebnem AYVA

Abstract

Aim: To evaluate the protective effect of selenium on intestinal ischemia-reperfusion injury due to intussusception.Materials and methods: Forty Wistar albino rats were allocated to 4 equal groups (n = 10). After anesthetization, 2 cm of intestinal segment, 20 cm proximal to the ileocecal valve, was removed in the control group (CG). In the intussusception group (ING), intussusception was performed 20 cm proximal to the ileocecal valve by pushing the proximal intestinal segment distally with a stylet, and 2 cm of intestinal segment was removed 4 h later. Intussusception was reduced and a 2 cm segment was removed after another 4 h period in the intussusception-reduction group (IRG). The selenium group (SG) received 0.2 mg kg -1 of selenium in 10 mL of 0.9% NaCl solution intraperitoneally 20 min before reduction and segments were removed 4 h thereafter. Intestinal tissues were evaluated for histopathological grades and oxidative injury markers.Results: Histopathologic evaluations among the 4 groups did not reveal a significant difference (P > 0.05). Although catalase activity was decreased in all groups, increased activity was found in SG compared with IRG (P 0.05). Malondialdehyde (MDA) activities did not differ between CG and SG, but the MDA level was increased in ING and IRG when compared with CG (P < 0.05). Conclusion: Although selenium prevents oxidative injury by increasing the antioxidant enzyme activity in experimental intussusception, similar effects on histopathologic findings were not detected.

Özet

Amaç: İnvajinasyona bağlı iskemi-peferfüzyon hasarında selenyumun koruyucu etkisini değerlendirmek üzere deneysel bir çalışma yapılmıştır. Yöntem ve gereç: Kırk Wistar albino sıçan dört gruba ayrılmıştır (n = 10). Anestezi sonrası, kontrol grubunda (KG) ileoçekal valvden 20 cm proksimaldeki 2 cm’lik intestinal segment çıkarılmıştır. İnvajinasyon grubu (İG) invajinasyonun ileoçekal valvden 20 cm proksimalde bir stile yardımı ile proksimal intestinal segmentin distale itilmesi ile oluşturulmuştur. Dört saat sonrasında 2 cm’lik intestinal segment çıkarılmıştır. İnvajinasyon-redüksiyon grubunda (IRG) invajinasyon redükte edildikten 4 saat sonra 2 cm’lik segment çıkartılmıştır. Selenyum grubu (SG) 10 mL % 0,9’luk NaCl solusyonu içerisinde 0,2 mg kg -1 selenium redüksiyondan 20 dakika once intraperitoneal olarak verilerek oluşturulmuş ve 4 saat sonrasında intestinal segment çıkarılmıştır. İntestinal yapılar histopatolojik evrelendirme ve oksidatif hasar belirteçleri bakımından değerlendirilmiştir.Bulgular: Gruplardaki histopatolojik değerlendirme istatistiksel bir fark olmadığını göstermektedir (P > 0,05). Katalaz değerleri tüm gruplarda azalmıştır. SG’da katalaz seviyeleri İRG’yle karşılaştırıldığında azalma anlamlı bulunmuştur (P 0,05). Malonildialdehid (MDA) seviyelerinde KG ve SG grupları arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunamamıştır. MDA seviyeleri İG and İRG gruplarında KG grubuna göre anlamlı olarak artmıştır (P < 0,05). Sonuç: Selenyum invajinasyonda oluşan oksidatif hasarı antioksidan enzim aktivitesini arttırarak önlesede, benzer etkiler histopatolojik bulgularda izlenmemiştir.