Frequency of Autoantibodies Against 3-Deoxyglucosone H1 Protein in Type 2 Diabetes

Tip 2 Diabette 3-Deoksiglukazon-H1 Proteinine Karşı Otoantikorların Sıklığı

Abstract

Introduction: Advanced glycation end-products (AGEs) are contributing factors to diabetes complications. The antigenic nature of AGEs established the theory of incessant accumulation of AGEs can incite an autoimmune response in a diabetic patient. Glycating agents like 3-deoxyglucosone are increased in diabetic patients, leading to the high formation of AGEs aggravating the pathophysiological conditions in diabetes. We aimed to study the immunogenicity of glycated histone H1 protein and AGEs (N-carboxymethyl-lysine and pentosidine) as well as detection of autoantibodies in the sera of type 2 diabetic subjects. Materials and Methods: Female rabbits were injected with native H1 and glycated-H1 to discern its immunogenicity. Diabetic subjects’ sera were also scanned for the detection of autoantibodies against glycated-H1 and AGEs using immunochemical assay technique. Results: Glycated-H1 was highly immunogenic, unlike the native analog. Diabetic sera showed 48% (72 of 150 samples) significantly strong binding with glycated-H1, further sera also showed 40% (60 of 150 samples), and 36% (54 of 150 samples) strong binding with CML, and pentosidine, respectively. Conclusion: The findings support modified H1 as well AGEs are highly immunogenic in nature. The presence of autoantibodies against glycated-H1 and AGEs may be utilized in the assessment of diabetes or its complications.

Özet

Giriş: İleri-glikasyonlanmış son ürün (İGS)’ler diabette komplikasyonların gelişimine katkıda bulunur. İGS’lerin antijenik özellikte olmaları, diabet olan hastalarda otoimmüniteyi tetikleyebileceklerini düşündürtmektedir. 3-deoksiglikazon gibi glikalleyici ajanlar, diabetik hastalarda daha fazla İGS birikimine ve böylece bazı patofizyolojik durumlara yol açıyor olabilir. Bu çalışmada glikallenmiş H1 histon proteini ve İGS’lerin (pentosidin ve N-karboksimetillizin) bağışıklığı uyarma özelliğini ve tip 2 diabeti olan hastalarda otoantikorların çalışılması planlanmıştır. Gereçler ve Yöntemler: Dişi tavşanlara bağışıkl yanıtını uyarmak için doğal ve glikasyon olmuş H1 injekte edildi. Diabet olan deneklerin serumlarında immünohistokimyasal yöntem ile ve glikasyon olmuş H1’e İGS’ye karşı otoantikorlar araştırıldı. Bulgular: Glikasyonlu-H1, doğal H1’in tersine bağışıklığı çok iyi uyarır bulundu. Dibetli deneklerden alınan serumların %48’inde (150 örneğin 72’sinde) glikasyonlu-H1’e karşı antikor bulunur iken, İGS’ye karşı %40 (150 örneğin 40’ında), pentosisidine karşı ise %36 hayvanda antikor saptandı. Sonuçlar: Bulgulara göre, değiştirilmiş H1 ve İGS doğal olarak bağışıklığı oldukça kuvvetli bir şekilde uyarmaktadır. Glikasyonlu-H1 ve İGS’ye karşı oluşan otoantikorlar, diabet ya da komplikasyonlarının saptanmasında kullanılabilir.