Soliter plazmasitom'un radyoterapi ile tedavisi

Abstract

Plasma-cell neoplasms are classically categorized into four groups as: multiple myeloma (MM), plasma-cell leukemias,solitary plasmacytomas (SP) of the bone (SPB), and extramedullary plasmacytomas (EMP). These tumors may bedescribed as localized or diffuse in presentation. Localized plasma-cell neoplasms are rare, and include SP of the skeletalsystem, accounting for 2-5% of all plasma-cell neoplasms, and EMP of soft tissue, accounting for approximately 3% ofall such neoplasms. SP is defined as a solitary mass of neoplastic plasma cells either in the bone marrow or in various softtissue sites. There appears to be a continuum in which SP often progresses to MM. The main treatment modality for SPis radiation therapy (RT). However, there are no conclusive data in the literature on the optimal RT dose for SP. This reviewdescribes the interrelationship of plasma-cell neoplasms, and attempts to determine the minimal RT dose required toobtain local control.

Özet

Plazma hücre malignitesi klasik olarak dört gruptur: multiple myelom (MM), plazma hücre lösemisi, kemik yerleşimli soliterplazmasitom (SPB) ve ekstrameduller yerleşimli plazmasitom (EMP). Lokalize plazma hücre malignitesini iskelet sistemiyerleşimli SP ve EMP oluşturur. Plazmasitoma birçok farklı şekilde tanımlanabilir. Çoğunlukla kemik iliğinde veya yumuşakdokuda plazma hücrelerinden oluşan bir kitle şeklinde görülür. Henüz, soliter plazmositomların MM’a dönüşümü arasinda- ki ilişki tam olarak tanımlanmamıştır. Soliter plazmositomlar, hem SPB hem de EMP için ana tedavi radyoterapidir. Ancak,SP için uygun tedavi dozu için ortak bir data yoktur. Lokal kontrol için optimal doz hastalığın yerine ve boyutuna bağlıolarak 30 ve 50 Gy arasında değişmektedir. Bu derlemede lokal kontrol için minimal RT dozu tanımlanmaya çalışılmıştır.