Journals / Turkish Journal of Endocrinology and Metabolism / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 3
Nodular Thyroid Disease and Papillary Thyroid Carcinoma in Functional Pituitary Adenomas
- Pages
- 158–166
- DOI
- —
Abstract
Objective: Increased frequency of nodular thyroid disease has been reported in acromegalic patients. Recent studies have also demonstrated an increased co-existence of nodular thyroid di- sease with Cushing’s disease and prolactinoma. In this study, we evaluated the frequency and outcomes of nodular thyroid disease in each type of functional pituitary adenoma. Material and Methods: A total of 232 patients diagnosed with acromegaly (n=138), prolactinoma (n=59) or Cushing’s disease (n=35) were included in this retrospective observational study. The frequency of nodular thyroid disease, fine-needle aspiration re- sults, and the frequency of papillary thyroid carcinoma were com- pared in each group. Factors related to nodule development were evaluated in functional pituitary adenoma patients with or without nodules. Results: Nodular thyroid disease frequency was higher in pati- ents with acromegaly (69%) compared to those with prolactinoma (36%) or Cushing’s disease (34%) (p
Özet
Amaç: Akromegaliklerde nodüler tiroid hastalığı sık görülmesine rağmen, Cushing hastalığı ve prolaktinomalarında artmış sıklığını gösteren yayınlar mevcuttur. Bu nedenle; her bir fonksiyonel hipofiz adenomu, nodüler tiroid hastalığı görülme sıklıkları ve takip sonuçları açısından karşılaştırdık. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, fonksiyonel hipofiz adenomu tanılı toplam 232 hastanın (138 akromegali, 59 prolaktinoma ve 35 Cushing hastalığı) dahil edildiği retrospektif gözlemsel bir çalışmadır. Her bir fonksiyonel hipofiz adenomu için nodüler tiroid hastalığı görülme sıklıkları, tiroid ince iğne aspirasyon biyopsisi, cerrahi sonuçları ve papiller tiroid kanseri görülme sıklıkları kaydedilmiştir. Nodülü olan ve olmayan hastalar nodül gelişimiyle ilişkili olabilecek parametreler açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Nodüler tiroid hastalığı; akromegaliklerde (%69), prolaktinomalar (%36) ve CH olanlara (%34) göre daha yüksek (p